ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٦ - مؤيد الدين- بن برمك بن مبارك
چه مىگوئى ابو حنيفه گفت حلال است گفت زنان خود را امر كن كه در دكاكين نشسته و نبيذفروشى كنند و براى تو كسب مال و معيشت نمايند و غير اينها و بسيارى از آنها در فهرست ابن النديم مذكور است. از تأليفات او است: الاحتجاج فى امامة على ع و افعل لا تفعل و امامت و الجمل و الرد على المعتزلة فى امامة المفضول و مجالس ابى حنيفة و غيرها.
سال وفاتش بدست نيامد.
(خاتمه و ص ٢٥٠ ف و ١٩٢ هب و ٧١ لس و كتب رجاليه)
مؤيد- محمد بن على
- ابو سعيد الكنية، آلوسى الولادة، دجيلىّ المنشأ، بغدادىّ المسكن، مؤيد الشّهرة، از مشاهير شعراى قرن ششم هجرى عرب ميباشد كه نخست در زمان مسترشد باللّه عباسى (٥١٢- ٥٢٩ ه ق- ثيب- ثكط) بسمت چاوشى داخل خدمت شد، اخيرا در خدمت سلطان مسعود بن ملكشاه سلجوقى (٥٢٩- ٥٤٧ ه ق- ثكط- ثمز) از ملوك ايرانى داخل گرديده و غزليّات و مدايح و هجويّات بسيارى گفت و بسبب هجويّهاى كه در حق مقتفى لامر اللّه سى و يكمين خليفه عبّاسى (٥٣٠- ٥٥٥ ه ق- ثل- ثنه) گفته بوده ده سال حبس شد و بسال پانصد و پنجاه و پنجم هجرت در موقع جلوس مستنجد باللّه از زندان خلاص گرديد و در اثر تاريكى زندان چشمهايش كمنور شده بود تا اينكه بموصل رفته و در سال پانصد و پنجاه و هفتم در آنجا وفات يافت و از اشعار او است:
رسلوا فآتيت الدموع لبعدهم |
من بعدهم و عجبت اذا انا باق |
|
و علمت ان العود يقطر مائه |
عند الوقود لفرقة الاوراق الخ |
|