ثقات اصحاب حضرت امام صادق و امام كاظم ع ميباشد بلكه بفرموده بعضى از علماى رجال از حضرت سجّاد ع و حضرت باقر ع نيز روايت نموده است. كنيه‌اش ابو جعفر، لقبش احول، بسيار حاضر الجواب متكلّم حاذق و كثير العلم بود و بمدلول بعضى از آثار دينيّه محبوب‌ترين مردمان از مردگان و زندگان نزد حضرت امام صادق ع عبارت بوده‌اند از زراه، محمد بن مسلم، يزيد بن معاويه عجلى و همين ابو جعفر احول. ابو جعفر در طاق المحامل كوفه دكان صيرفى داشته و بهمين جهت در ميان خاصّه به طاقى و صاحب الطاق و مؤمن الطاق و گاهى به شاه طاق موصوف و ملقّب بوده و بجهت خبرتى كه در عمل صيرفى داشته و گفته‌هاى او مطابق واقع درآمدى و يا بهر سببى كه بوده در اصطلاح بعضى از عامّه به شيطان الطاق‌اش موصوف دارند. اينكه در قاموس گفته طاق قلعه‌ايست در طبرستان كه مسكن محمد بن نعمان شيطان الطاق بوده اشتباه و از اغلاط آن كتاب است. چنانكه اشاره شد متكلّم حاذق جدلى بوده و بمدلول بعضى از اخبار وارده در باب امامت حضرت امام صادق ع با زيد بن على بن الحسين ع مناظره‌ها كرده و ملزمش گردانيده و با ابو حنيفه نيز مناظراتى داشته است.

روزى بعد از وفات امام صادق ع ابو حنيفه گفت امام تو وفات يافت گفت بلى لكن امام تو تا قيامت نمى‌ميرد فهو من المنظرين الى يوم الوقت المعلوم. نيز روزى ابو حنيفه از او پرسيد كه معتقد رجعت هستى يا نه گفت بلى رجعت حق است گفت پس پانصد دينار (طلاى مسكوك هيجده نخودى) بمن قرض بده كه در رجعت پس ميدهم گفت قبول دارم بشرط اينكه كسى ديگر ضمانت نمايد كه رجعت تو بهمين شكل امروزى انسانى خواهد بود زيرا كه رجعت مردم، فراخور اعمال خودشان ميباشد و ميترسم كه رجعت تو بشكل غير انسانى بوده و من ترا نشناسم و حق من ضايع گردد. نيز ابو حنيفه حكم متعه را از او استفسار نمود گفت حلال است ابو حنيفه گفت پس زنان خودت را امر كن كه متعه شوند و از اين ممرّ كسب مال و معيشت نمايند گفت مقامات مردم محفوظ ميباشد و چنين نيست كه هركار حلال مناسب مقامات و شئونات هركس باشد، تو در نبيذ