ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٥٠ - نوبختى- موسى بن حسن

نوبختى- على بن احمد بن نوبخت‌

- مكنّى به ابو الحسن، بنوشته اعيان الشيعة از اجلّاى شعراى شيعه ميباشد كه در سال چهارصد و شانزدهم هجرت درگذشته و تشيّع آل نوبخت مشهور است. ظاهر اين جمله آنكه على بن احمد از خانواده نوبخت مشهور مذكور فوق ميباشد. ابن خلّكان نيز گويد وى از مشاهير شعرا بوده و در غايت پريشانى و عسرت مى‌گذرانيد، عاقبت در سال مذكور بهمان حال درگذشته و ولى الدولة ابو محمد احمد بن على معروف بابن خيران كاتب و منشى ظاهر بن حاكم صاحب مصر تكفينش نمود. شعرى از او بدست نيامد، همين ابن خيران نيز از شعراى وقت بوده و ديوان كوچكى هم داشته و در سال چهار صد و سى و يكم هجرت درگذشت و از او نيز شعر مهمّى بدست نيامد. (ص ٣٩٠ ج ١ عن و ٣٩٣ ج ١ كا)

نوبختى- فضل بن ابى سهل بن نوبخت‌

- مكنّى به ابو العباس كه گاهى من باب نسبت بجدّ، فضل بن نوبخت نيز گويند، حكيم متألّه فيلاسوف متكلّم منجّم، بلكه از مشاهير و پيشوايان متكلّمين اماميّه بشمار ميرود، اسم سامى او در كتب كلاميّه مذكور و در زمان هرون الرشيد خزانه‌دار كتب حكمت بود، در علم و فضل بديگران مقدّم و مراتب كماليّه او همه را مسلم و بالخصوص در علوم اوائل وحيد عصر خود محسوب مى‌شد. بسيارى از كتب حكمت اشراقى اوائل پهلويان را از فارسى پهلوى بعربى ترجمه نمود، در انواع حكمت كتابها پرداخت، در امامت و فروع علم نجوم نيز كه در آن زمان محل رغبت عامّه بوده تأليف دارد، بعضى از تأليفات نجومى او بنظر سيّد بن طاوس رسيده و مهارت او در اين فن را تصديق مينمايد. وفات او در اواخر قرن دويم هجرت واقع شد. چند تن از اولاد و احفاد او نيز از مشاهير ارباب كمال بوده‌اند و شايد صاحب ترجمه همان فضل بن نوبخت است كه در باب كنى بعنوان ابو سهل خواهد آمد.

(فهرست ابن النديم و اعيان الشيعة و اطلاعات متفرقه)

نوبختى- موسى بن حسن‌

- بن محمد بن عباس بن اسمعيل بن ابى سهل طيماوث بن نوبخت، مكنّى به ابو الحسن، معروف به ابن كبرياء،