ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٤٤ - نوبختى

الحسان من الغلمان. ولادتش بسال هفتصد و هشتاد و پنجم يا هشتم در قاهره وفاتش نيز در سال هشتصد و پنجاه و نهم هجرت واقع گرديد. (كف و ص ١٨٧٢ مط و غيره)

نوارى‌

لقب رجالى على بن زياد و محول بدان علم شريف است.

نوبختى‌

- عنوان مشهورى هريك از افراد خانواده‌ايست بزرگ و معروف از نژاد فارس كه در تواريخ و سير و كتب مربوطه بنام آل نوبخت يا بنى نوبخت يا نوبختيون مذكور و بزعم خودشان نسب‌شان به گيو بن گودرز پهلوان مشهور ايرانى منتهى و سرسلسله اين خانواده نوبخت نامى است زردشتى معاصر منصور دوانيقى دويمين خليفه عباسى (١٣٦- ١٥٨ ه ق- قلو- قنح) و تمامى افراد اين خانواده از فرزندان وى بوده و بدو انتساب دارند. در استعمالات عربيّه نيز گاهى عين همين كلمه كه فارسى و بمعنى معروف است استعمال يافته و گاهى در مقام تعريب حرف واو را تبديل به ى داده و نيبخت گويند (مثل نوروز و نيروز) چنانچه بضمّ اوّل خواندن آن در استعمالات عربى كه از ابن داود نقل شده و همچنين بضمّ اول و سيّم بودن آن‌كه از علّامه نقل شده هردو از قبيل تعريب است. بهرحال نوبختى در اصطلاح رجالى لقب حسن بن محمد و حسن بن موسى و غيرهما ميباشد كه بعضى از ايشانرا تذكر خواهيم داد و نوبخت مذكور در علوم اوائل خصوصا در نجوم و ستاره‌شناسى متمهّر و سرآمد اقران خود و در زندان اهواز محبوس بود تا روزى منصور (كه در ميان بنى عبّاس نخستين كسى بوده كه باحكام نجومى اهتمام تمام داشته و منجّمين را نزد خود احضار و موافق احكام و استخراجات نجومى ايشان عمل ميكرد) بزندان آمد نوبخت او را مردى باهيبت و جلالت و حسن صورت ديد فورا از جاى خود برخاسته بدو گفت كه سيماى تو غير از سيماى اهالى اين بلده است، از كجائى بودنش استفسار نمود، منصور گفت از اهل مدينه، نوبخت گفت بحق ماه و آفتاب قسم كه از اولاد حضرت رسول ص هستى گفت نه بلكه از عرب مدينه هستم، نوبخت كنيه او را پرسيد گفت ابو جعفر، نوبخت از روى استخراج قواعد نجومى كه داشته گفت قسم بدين مجوسيّت كه تو مالك اين شهر خواهى شد و سپس فارس و خراسان‌