ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٢٠ - نعيميه

ظهور يافته و براى حروفات پاره‌اى معانى قائل شد، كتابى جاودان‌نام با رمز و اشاره تأليف داد كه چيزى از آن مفهوم و مستفاد نميشود، عاقبت تكفير و اعدام شد و نسخه‌هاى كتاب او باقى و نزد حروفيّون محفوظ است.

نگارنده گويد: بطور قطع و بى‌ترديد توان گفت همين شخص كه در كشف الظّنون بنام فضل اللّه حروفى با شرح مزبور فوق نوشته و در قاموس الاعلام نيز بدو عنوان فضل حروفى (فضل نعمتى) نگارش داده همان سيد شاه فضل مذكور فوق ميباشد كه بعنوان نعيمى نگارش داديم و در قاموس بهر وسيله كه هست نعيمى بنعمتى تحريف يافته و بنا بظاهر قاموس حروفى گفتن او نيز همانا بجهت تمهّر در علم حروف بوده است بخلاف آنچه كه در كشف الظّنون از ابن حجر نقل كرده كه حروفى را اسم و عنوان و مذهب اختراعى وى دانسته است. اما اختلاف جزئى در تاريخ قتل او كثير النظير ميباشد و علاوه با استبعادش ممكن است كه هشتصد و چهارم هجرت كه ابن حجر نوشته فقط تاريخ سوزاندن جسد بوده چنانچه ظاهر كلامش هم همين است و قتل او چند سال پيش از آن در تاريخ هفتصد و نود و هشتم باشد. اما قضاوت در حسن عقيده و سوء عقيده وى موكول بتشخيص خود اهل تتبّع ميباشد. شرح حال سيد عماد الدين شيرازى شاگرد نعيمى هم بعنوان نسيمى نگارش يافته است.

(كف و ذريعة و ص ٢٦١ رياض العارفين و ٣٤١٤ ج ٥ س و غيره)

نعيمى- محمد بن احمد

- مصطلح علم رجال بوده و رجوع بدان علم شريف نمايند

نعيميه‌

بضمّ اول و فتح ثانى، يكى از شعب فرقه زيديّه سابق الذكر ميباشد كه اتباع نعيم بن يمان بودند، عثمان و مخالفين حضرت على ع را كافر دانسته و از ايشان تبرّى ميكنند، آن حضرت را بعد از حضرت رسالت ص افضل مردم ميدانند، باوجود اين مسلمين را در ترك بيعت آن حضرت گناهكار ندانسته بلكه خطاكار ميشمارند.