ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٦٧ - نسائى- احمد بن شعيب

التاريخ الكبير ميباشد و در سال دويست و هفتاد و نهم هجرت درگذشت.

(ص ٧٩ تذكرة النوادر)

نسائى- احمد بن شعيب‌

- يا على بن شعيب بن على بن سنان، مكنّى به ابو عبد الرحمن، از مشاهير حفّاظ و محدّثين اهل سنّت و جماعت و يكى از اصحاب صحاح ستّه ايشان و مولدش شهر نسا ميباشد و بهمين جهت به حافظ نسائى معروف و در عصر خود افقه مشايخ مصر و ازهد و اعبد ايشان بود. همواره يك روز روزه داشته و يك روز هم افطار مينمود، در معرفت رجال و صحيح و سقيم اخبار و آثار دينيّه اعرف و ابصر اهل عصر خود و مرجع استفاده ديگران بود، نسبت بتشيّع رغبتى وافر داشته بلكه بعقيده بعضى در اواخر عمر خود آن مذهب را قبول كرد، مدتى در مصر بنشر علوم اشتغال داشت، عاقبت بشام رفته و كتاب الخصائص فى فضل على بن ابيطالب ع را تأليف داد، بهمين جهت مورد طعن اهالى شد و بدو گفتند كه چرا در فضائل شيخين تأليف نكردى، در جواب، آن حضرت را تفضيل داده و يا گفت كه بعد از ورود دمشق بسيارى از اهالى آنرا معرض و منحرف از آن حضرت ديدم و اين كتاب را محض باميد اينكه سبب هدايت ايشان باشد تأليف دادم پس بعد از تعقيب و ملامت از مسجدش بيرون كردند و بنوشته بعضى در آن حال لگدمالش كرده سپس از دمشق نيز به رمله تبعيدش نمودند و در آنجا وفات يافت و يا در مرض موتش بدرخواست خودش بمكّه نقل دادند و در آن ارض اقدس وفات كرد و مابين صفا و مروه مدفون گرديد و يا بقول بعضى در بدو امر بمكّه تبعيدش نمودند. بهرحال بنوشته بعضى، تمامى اخبار و احاديث آن كتاب را از احمد بن حنبل روايت كرده است.

گويند در دمشق فضائل معاويه و احاديث وارده در آنها را از وى استفسار نمودند

---

* نديدند گفتند كه اهالى اينجا تماما زن هستند و با زنان مقاتله نميشود فنسيى‌ء امرها الى ان تعود رجالها يعنى كار ايشان را تأخير ميكنيم تا آن موقع كه مردانشان برگردند پس از آنجا صرفنظر كرده و رفتند و بجهت همين جمله ايشان موسوم به نسا گرديد كه بمعنى تأخير است.