حلى را شرح‌مزجى كرده و نسخه آن در خزانه رضويه موجود است ٣- التوضيح الانور بالحجج الواردة لدفع شبه الاعور و آن را در سال هشتصد و سى و نهم هجرت در شهر حله در رد كتابى كه شيخ يوسف بن مخزوم اعور واسطى در ابطال مذهب اماميه نوشته بوده تأليف داده و كثير الفوائد است ٤- جامع الدرر فى شرح الباب الحاديعشر در كلام و مبسوط است ٥- جامع الدقائق در منطق كه شرح غرة المنطق استاد مذكور فوق خود ميباشد چنانچه كتاب كاشف الحقائق نيز شرح درة المنطق استاد مذكورش است ٦- حقائق العرفان فى خلاصة الاصول و الميزان ٧- القوانين ٨- كاشف الحقائق كه فوقا مذكور شد ٩- مفتاح الغرر كه ملخص جامع الدرر فوق است.

سال وفات او بدست نيامد و بقرينه تاريخ بعضى از تأليفات او كه فوقا مذكور شد شايد اواخر قرن نهم را ديده باشد. اينكه در روضات الجنّات او را از علماء اوائل دولت صفويّه (كه آغاز آن نهصد و ششم يا هفتم است) شمرده بحكم قرائن مذكوره مستبعد مينمايد. حبلرود ديهى است مابين رى و مازندران و از توابع رى ميباشد.

(ص ٢٦٥ ت و متفرقات ذريعة)

نجم الدين- دايه‌

- نجم الدين رازى عبد اللّه مذكور ذيل است.

نجم الدين- دبيران، على بن عمر

- بعنوان كاتب قزوينى نگارش يافته است.

نجم الدين‌

رازى، شيخ خضر فوقا مذكور شد.

نجم الدين- رازى، عبد اللّه بن محمد

- بن شاهادر اسدى رازى، يا ابو بكر بن عبد اللّه مذكور از مشاهير متصوفه ايرانى ميباشد كه مولدش طهران، لقبش نجم الدين، شهرتش دايه، كنيه‌اش ابو بكر (يا موافق بعضى از مواضع كشف الظّنون ابو بكر نام خودش بوده و عبد اللّه نام پدرش است) از مريدان نجم الدين كبرى مذكور ذيل بود، هنگام خروج چنگيز خان مغولى بديار روم رفت، در قونيه با صدر الدين قونيوى و ملّاى رومى ملاقات كرده و هنگام نماز مقتدا و امام ايشان شد و در هردو ركعت بعد از حمد سوره قل يا ايّها الكافرون خواند، بعد از اتمام نماز، ملا بصدر الدين گفت كه يكبار براى شما خواند و يكبار هم براى ما. وفات او بسال ششصد و پنجاه و چهارم هجرت در بغداد واقع شد و نزديكى قبر جنيد بغدادى مدفون‌