آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٤٥١ - حكم جدايى بين زانى و همسرش
ناصيه و قسمت جلوى سر است؛ و علّت آوردهاند شناعت اينگونه سرتراشى بيشتر است.
اين تعليل مفيد فايده نيست؛ زيرا، ما تابع دليل و ظهور آن هستيم. با تراشيدن مقدارى از سر، عنوان «حلق رأس» صدق نمىكند، بايد تمام سر را تراشيد تا اين عنوان صادق باشد، و امتثال محقّق گردد. بنابراين، تراشيدن قسمتى از سر يا موى حاجب و مانند آن فايدهاى ندارد.
موضوع حلق رأس
موضوعى كه در اين دو روايت مورد حكم تازيانه و تبعيد و حلق رأس واقع شده، مرد مملّك است نه مطلق غير محصن. بنابراين، با ملاحظهى اين دو روايت و فتواى بسيارى از فقها مىگوييم: حدّ زانى غير محصن بكر مملّك كه ازدواج كرده و دخولى به همسرش نداشته، سه چيز است: صد تازيانه، تبعيد يك سال و تراشيدن موى سر.
حكم جدايى بين زانى و همسرش
دو روايتى كه دلالت بر تراشيدن موى سر داشت، حكم چهارمى را نيز در مورد زانى غير محصن مملّك متضمّن بود؛ و آن جدايى بين او و زوجهاش است آيا مىتوان به اين حدّ نيز ملتزم شد؟
هيچ كس از فقها به آن فتوا نداده است؛ علاوه آنكه روايت مخالف با آن نيز وجود دارد:
محمّد بن يعقوب، عن عدّة من أصحابنا، عن أحمد بن محمّد، عن الحسين بن سعيد، عن فضالة بن أيّوب، عن رفاعة، قال: سألت أبا عبداللَّه عليه السلام عن الرجل يزني قبل أن يدخل بأهله أيرجم؟ قال: لا.
ورواه الصدوق بإسناده عن رفاعة بن موسى ... وزاد: قلت: هل يفرّق بينهما إذا زنى قبل أن يدخل بها؟ قال: لا. [١] فقه الحديث: رفاعه از امام صادق عليه السلام پرسيد: آيا حدّ مردى كه قبل از دخول به
[١]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٣٥٨، باب ٧ از ابواب حدّ زنا، ح ١ و ٢.