ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٥٧ - معنى آيات

دست نگهدار، و فرشته دست چپ هفت ساعت صبر مى‌كند، اگر از اين گناه به پيشگاه خداوند پوزش خواست و آمرزش طلبيد آن گناه را به حساب او نمى‌نويسد، و اگر توبه نكرد يك گناه به حسابش مى‌نويسد.

از انس بن مالك روايت شده است كه رسول خدا ٦ فرمودند: خداوند بر بنده‌اش دو فرشته گمارده است كه اعمال او را مى‌نويسند، هر گاه كه بنده خدا فوت كرد آن دو فرشته گويند: پروردگارا بنده‌ات فلان كس را قبض روح كردى اينك ما كجا رويم؟ خداوند در پاسخ آنان مى‌فرمايد: آسمان من از فرشتگانم پر است كه مرا ستايش مى‌كنند، و زمينم نيز پر است از بندگانم كه اطاعتم مى‌نمايند، برويد به سوى قبر بنده‌ام و مرا تسبيح و تكبير و تهليل نمائيد و آنها را تا روز قيامت در زمره حسنات بنده‌ام بنويسيد.

(وَ جاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ) يعنى: سختى و شدّت جان كندن كه انسان را بيهوش نموده بر عقلش چيره مى‌گردد، بالحق يعنى امر آخرت كه صاحبش آن را شناخته به سوى آن اضطرار يابد.

بعضى گفته‌اند: معنى آيه اين است كه جان كندن مرگ را كه حق است آورد.

مقاتل گويد: يعنى مرگ حق است و حتما پيش خواهد آمد، و منظور آن است كه جان كندن مرگ به شما نزديك است براى آن آماده شويد، چون به قدرى نزديك است كه گويا تحقّق يافته است مانند آنجا كه خداوند مى‌فرمايد:

(أَتى‌ أَمْرُ اللَّهِ‌).

روايت شده است كه عايشه به هنگام مرگ ابى بكر اين شعر را خواند:

يعنى: (به جان تو ثروت انسان را بى‌نياز نخواهد ساخت، آن گاه كه نفس‌