ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٦٣ - معنى آيات
|
(فاشرط فيها نفسه و هو معصم |
و ألقى بأسباب له و توكّلا)[١] |
|
. و مفرد أشراط شرط است، و شرط متحرك الوسط به معنى علامت است، و أشراط السّاعة كه در قرآن آمده است به معنى نشانههاى قيامت است، و نيز شرط به معنى كثافت مال هم آمده است همانگونه كه جرير در شعر خود گفته است
|
(ترى شرط المعزى مهور نسائهم |
فى شرط المعزى لهنّ مهور)[٢] |
|
. و اينكه به پليس (شرطة) گفته مىشود به علّت آن است كه لباسهايى مى- پوشند كه علامت است براى آنان، و شرط در بيع علامتى است بين خريدار و فروشنده.
معنى آيات:
آن گاه خداوند حال منافقين را بيان كرده مىفرمايد:
(وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ) يعنى: بعضى از كافران كه قبلا از آنان ياد شد كسانى هستند كه گوش به قرائت و دعوت و سخنان تو مىدهند، زيرا منافق كافر است[٣].
(حَتَّى إِذا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ قالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ) منظور كسانى است از مؤمنين كه خداوند به آنان دانش و فهم عطا فرموده است.
[١]- يعنى:( خود را در آن كوه نشان كرد در حالى كه چنگ زده بود و طنابهايى انداخته و به آنها چسبيده بود)
[٢]- يعنى:( مىبينى كه اموال فقيرانهاى مهر زنان ايشان است، و در اين اموال پست آنان مهرهايى دارند)
[٣]- تفسير ابن عبّاس ص ٣١٦( يعنى: كسانى كه روز جمعه گوش بخطبهات مىدهند)