ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٧٣ - قرائت آيات

ترجمه آيات:

بنام خداى رحمان و رحيم ١- سوگند به آن ستاره هنگامى كه فرو افتد.

٢- نه پيامبر از راه حق منحرف گشته و نه گمراه شده است.

٣- و از روى هوا سخن نميگويد.

٤- و آنچه ميگويد چيزى بجز وحى الهى نيست كه بر او نازل ميگردد.

٥- جبرئيل به او آموخته است.

٦- كه نيرومند است و بر او ظاهر ميشود.

٧- و او در افق اعلى است.

٨- آن گاه پيامبر نزديك شد و نزديكتر شد.

٩- كه در فاصله دو كمان يا نزديكتر بود.

١٠- آن گاه خداوند به بنده‌اش آنچه كه وحى ميكرد وحى نمود.

قرائت آيات:

حمزه و كسايى و خلف اواخر تمام آيات اين سوره و موارد مشابه آن را با (اماله) قرائت نموده است.

اهل مدينه و ابو عمرو بين فتح و كسر قرائت نموده، و با تمايل به فتح نزديكتر خواهد بود، و همچنين هر سوره‌اى كه آخر آيات آن با ياء ختم شود مانند سوره طه و( وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها)،( وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى‌)، و و الضحى و مانند آن، و هر آيه‌اى كه بر وزن فعلى يا فعلى يا فعلى باشد در هر جاى قرآن، كه ابا عمرو اين موارد را بين فتح و كسر قرائت ميكند.

و در روايت شجاع و اكثر روايات از يزيدى و بقيه قراء نقل شده است كه اين‌