ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١٠ - لغات آيات

ترجمه آيات:

٢٤- آيا از داستان ميهمانان محترم ابراهيم آگاهيد؟

٢٥- هنگامى كه بر او وارد شدند و گفتند: سلام، گفت: سلام اينان قومى گنهكارند.

٢٦- آهسته بسوى خانواده خويش رفت و گوساله چاقى آورد.

٢٧- و غذاى آماده را جلوى آنان گذاشته گفت: چرا نميخوريد؟

٢٨- از آنان ترس بدل بود، گفتند: نترس، و به او مژده پسرى دانا دادند.

٢٩- زن ابراهيم فرياد زنان جلو آمد و سيلى بصورت خود زده گفت: پير زنى از كار افتاده و نازا؟! ٣٠- گفتند: خداوندت اين چنين گفته است، كه او فرزانه و دانا است.

٣١- ابراهيم گفت: پس شما اى رسولان براى چه مهمى آمده‌ايد؟

٣٢- گفتند: ما بسوى مردمى مجرم فرستاده شده‌ايم.

٣٣- تا سنگهايى از گل بر سرشان بباريم.

٣٤- كه از نظر پروردگارت براى اسراف كنندگان مقرر شده است.

٣٥- آن گاه مؤمنين را از ميان آنان بيرون آورديم.

٣٦- و در ميان آنان غير از يك خانواده از مسلمانان نيافتيم.

٣٧- و در قوم لوط نشانه‌اى بر جاى نهاديم براى عبرت آنان كه از عذاب دردناك ميترسند.

لغات آيات:

فراغ- روغ بمعنى مخفيانه رفتن بطرف چيزى است، گفته ميشود: راغ‌