ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٠ - لغات آيات

٨- كه شما در گفت‌وگويى پراكنده هستيد.

٩- كسانى را كه از راه حق روگردان ساخته‌اند از ايمان به حق منصرف مى‌سازند.

١٠- مرگ بر دروغگويان و نفرين بر آنان.

١١- آنان كه در بى خبرى و نادانى درماندگانند.

١٢- مى‌پرسند: پس روز پاداش چه وقت است؟

١٣- بگو آن روز است كه در آتش دوزخ از شما پرس و جو كنند.

١٤- بچشيد عذاب و مجازات خويش را، و اين همان است كه سراسيمه به سويش مى‌شتافتيد.

لغات آيات:

الذّاريات- ذرت الرّيح التّراب يعنى باد خاك را به هوا برد، و (أذرته و تذريه) نيز، به همان معنى است.

حبك- موجهايى را گويند كه در اشياء ايجاد شود، مانند موجهايى كه در آسمان ديده مى‌شود، و مانند موجهايى كه به هنگام وزيدن باد روى آب مى‌افتد، و به موهاى فرفرى (مجعّد) گفته مى‌شود حبك، و مفرد آن حباك و حبيكه است، و حبك عبارت است از اثر نيك در يك صنعت و اعتدال آن، و گفته مى‌شود: (حبكه، يحبكه، يحبكه).