ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٠ - لغات آيات

كرده‌اند.

دليل قرائت آيات:

ابو زيد ميگويد: (الته حقه) يألته التا) گفته ميشود كه حق او را ناقص كند، و كسانى ميگويند: (لات يليت ليتا) و نيز گفته ميشود: (رلت الرجل اليته ليتا) هنگامى كه خبر را از او پنهان سازى، و به او بغير از چيزى كه ميپرسد خبر دهى روبه شاعر گويد:

يعنى: (در شبى بارانى رفتم، و هيچ مانعى از شبروى من نكاست).

و كسانى ميگويند: (ألاتنى عن حقى) و (ألاتنى عن حاجتى) يعنى: مرا از حقم و نيازم بازداشت.

دليل كسى كه (لا يألتكم) قرائت كرده است، جمله (وَ ما أَلَتْناهُمْ‌)[١] است.

و هر كس كه (يلتكم) خوانده است آن را از (لات يليت) گرفته است.

لغات آيات:

الهمز و اللمز- بمعنى عيب و زشتى مردم است، و (لمز) يعنى از كسى كه عيبجويش جايز نيست عيب جويى نمودن، و اين عمل حرام است، اما بدگويى از شخص فاسق (لمز) نيست، و در حديث وارد شده است هر عيبى كه فاسق دارد افشاء كنيد تا مردم از او دورى جويند.

لا تنابزوا- نيز سرزنش نمودن افراد است با لقبهايى كه روى آنان ميگذارند

[١]- سوره طور آيه ٢١( وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ) يعنى:( از عملشان چيزى ناقص نكرديم)