(فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ) يعنى: بين هر دو نفرى كه جنگ ميكنند صلح دهيد، و معنى تثنيه بجمع هم انطلاق ميشود، زيرا تأويل چنين است كه بين هر دو برادرى را اصلاح دهيد، يعنى: شما برادران جنگ‌كنندگان هستيد بين اين دو دسته اصلاح دهيد، يعنى: شر ظالم را از سر مظلوم كوتاه كنيد، و بيارى مظلوم رويد[١].

[١]- اصول كافى مترجم ج ٣ صفحه ٢٩٧:( حبيب احول گويد: از حضرت صادق( ع) شنيدم كه فرمودند: اصلاح بين مردم هنگامى كه با هم بد شدند، و نزديك ساختن آنان وقتى كه از هم دور شدند، صدقه‌اى كه خداوند آن را دوست دارد).

اصول كافى ج ٣ صفحه ٢٩٧:( ابو حنيفه سر گروه حجاج ميگويد: من و دامادم بر سر ارثى دعوا ميكرديم كه مفضل بر ما گذشت، مدتى ايستاده سپس بما گفت:

بيائيد برويم منزل ما، ما نيز نزد او رفتيم، مفضل با چهار صد درهم كه از خود بما داد بين ما را اصلاح كرد، و از ما هر دو براى ديگرى تعهد گرفت، گفت اما اين پول از مال خودم نبود، حضرت صادق( ع) بمن دستور داده بود هر گاه دو نفر از ياران ما بر سر چيزى نزاع داشتند از مال حضرت صرف كنم، و اين از مال امام صادق( ع) بود)( صحيح ابن ماجه ص ١٢٢ و مستدرك حاكم ج ٣ ص ٤ و ١١١ و ١٢٦ و ١٣٤ و مسند احمد حنبل ج ١ ص ١٥٩ و ٢٣٠ و طبقات ابن سعد ج ٨ ص ١١٤ و ج ٣ قسم اول ص ١٣ و ١٤ و سيوطى در الدر المنثور ذيل تفسير ان الذين آمنوا و هاجروا و ذيل تفسير رب اشرح لى صدرى و كنز العمال ج ٦ ص ٣٩١ و ص ٤٠٠ و ج ٣ و ص ٦١ و ص ١٥٤ و ص ١٥٥ و ج ٦ ص ١٢٢ و ٣٩٨ و مجمع الزوائد ج ٩ ص ١١٢ و ١٢١ و ١٣١ و فيض القدير ج ٤ ص ٣٥٥ و الرياض النضره ج ١ ص ١٣ و ١٥ و ١٧ و ج ٢ ص ١٦٨ و ص ١٦٩ و ٢٠١ و ذخائر العقبى ص ٩٢ و اسد الغابة ج ٣ ص ٣١٧ و استيعاب ج ٢ ص ٤٦٠ و حلية الاولياء ج ٧ ص ٢٥٦ و تاريخ بغداد ج ١٢ ص ٢٦٨ و الصواعق المحرقة ص ٧٤ و ٧٥ كنوز الحقايق ص ٢٧ و اصابه ابن حجر ج ٨ قسم ١ ص ١٨٣ و كفاية الطالب ص ٣٤( بنقل از ج ١ ص ٣٣٢ فضائل الخمسه).

اين بود رواياتى در مورد اخوت خاصى بين مؤمنين در عصر پيامبر خدا٦ و نيز در مورد اخوت عامه بين تمام مؤمنين روايات بسيارى كه بچند نمونه آن توجه ميفرمائيد:

اصول كافى مترجم ج ٣ صفحه ٢٤١( مفضل بن عمر ميگويد حضرت صادق( ع) فرمود:( مؤمنين برادر بوده فرزندان يك پدر و مادرند و هر گاه يكى از آنان رگى از بدنش آسيب ببيند ديگران برايش نميخوانيد).

اصول كافى مترجم ج ٣ صفحه ٢٤١:( على بن عقبه از حضرت صادق( ع)، روايت كرده است كه فرمودند: مؤمن برادر مؤمن است، چشم او راهنمايى اوست، نه به او خيانت ميكند و نه در معامله او را فريب ميدهد، و نه هيچگاه به او( وعده‌اى ميدهد و تخلف كند).

نور الثقلين ج ٥ صفحه ٨٧ حديث ٣٩ معاوية بن عمار گويد از حضرت صادق( ع) پرسيدم: فدايت شوم اين حديثى كه از تو شنيده‌ام تفسيرش چيست؟ فرمود چه حديثى؟ گفت:

المؤمن ينظر بنور اللَّه‌

، فرمودند: اى معاويه خداوند مؤمنين را از نور خود آفريد و آنان را غرق رحمت خود فرمود، و روزى كه خود را به آنان معرفى كرد پيمان ولايت ما را از آنان گرفت، پس مؤمن برادر مؤمن است از پدر و مادرش، پدرش نور و مادرش رحمت است، و با اين نور است كه مؤمن ميبيند)