عيبى ندارد، مردى در قريش بود كه به آن حكيم بن حزام مى‌گفتند، هرگاه گندم وارد شهر مى‌شد او همه آن را مى‌خريد. پيامبر(ص) بر او گذشت و فرمود: اى حكيم بن حزام بپرهيز از اينكه احتكار كنى .

عبارت «اِءيَّاكَ أَنْ تَحْتَكِرَ» دلالت روشنى بر حرمت دارد.

سيد رضى در نهج البلاغه از اميرالمؤمنين(ع) در نامه‌اش به مالك اشتر نقل مى‌كند كه فرمود:

فَامْنَعْ مِنَ الِاحْتِكَارِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلّى اللّه‌ عليه واله مَنَعَ مِنْهُ، وَ لْيَكُنِ الْبَيْعُ بَيْعاً سَمْحاً بِمَوَازِينِ عَدْلٍ وَ أَسْعَارٍ [واسعاً]لَا تُجْحِفُ ] لايجحف]بِالْفَرِيقَيْنِ مِنَ الْبَائِعِ وَ الْمُبْتَاعِ، فَمَنْ قَارَفَ حُكْرَةً بَعْدَ نَهْيِكَ إِيَّاهُ فَنَكِّلْ [بِهِ] وَ عَاقِبْ [عاقِبه]فِى غَيْرِ إِسْرَافٍ (٤)؛

از احتكار جلوگيرى كن، همانا رسول خدا(ص) از آن جلوگيرى مى‌كرد. معامله بيع بايد معامله‌اى آسان و بر اساس موازين عدالت و نرخى باشد كه به دو طرف معامله، يعنى فروشنده و خريدار اجحاف نشود. پس هركس بعد از فرمان تو به ممنوعيت احتكار، اقدام به آن نمود او را بدون آن كه زياده روى كنى مجازات كن.

ظاهر جمله «فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلّى اللّه‌ عليه وآله مَنَعَ مِنْهُ»؛ دلالت بر حرمت دارد. اين روايت را سيد رضى به گونه مرسل نقل كرده است، ولى شيخ طوسى سندى براى نامه امام(ع) به مالك اشتر نقل مى‌كند كه ممكن است بر اساس آن، روايت صحيح باشد. شيخ طوسى مى‌گويد: «خبر داد ما را به عهد نامه امير

(٣) وسائل الشيعه، ج١٧، ص٤٢٨، ح٣.
(٤) نهج البلاغة، ص٣٧٧، وسائل الشيعه، ج١٧، ص٤٢٧، ح١٣.