از نظر برخى ديگر «سخت گيرى در مفهوم غرق و هدم نيز روا نيست و مفهوم فرض ماده ٨٧٣ را غيرمنطقى و خشك مى‌سازد. به عنوان مثال، نبايد در محدود ساختن دايره حكم، غرق را ويژه كشتى در دريا و هدم را ناظر به خرابى و آوار ساختن و بناى خانه شمرد. پس ... خرابى ناشى از بمباران، افتادن درخت، سقوط هواپيما در اثر برخورد موشك يا با زمين، برخورد و تصادم دو اتومبيل يا دو قطار يا دو هواپيما از مصداق هاى هدم عرفى است». (٣٥) از سخن برخى ديگر نيز چنين مستفاد مى‌شود كه حادثه رانندگى از مصاديق هدم نيست؛ زيرا گفته‌اند: «هرگاه دو نفر به سببى غير از غرق و هدم، مانند سوختن و كشته شدن در ميدان جنگ يا در حادثه تصادف اتومبيل و غيره، بميرند و مرگشان مشتبه باشد، آيا آنان نيز از لحاظ توارث حكم غرقى و مهدوم عليهم را دارند يا نه؟» (٣٦)

(٣٤) شهيدى، مهدى، ارث، ص٤١.
(٣٥) كاتوزيان، ناصر، ارث، ص٤٦ و ٤٧.
(٣٦) طاهرى، حبيب الله، حقوق مدنى، ج٥، از فقهاى معاصر نيز بسيارى، به توارث اعتقاد دارند. «چنانچه افرادى در اثر گاز گرفتگى فوت نمايند و تقدّم و تأخّر مرگ آنها مشخص نباشد، آيا مانند غرق يا هدم از يكديگر ارث مى‌برند؟ بهجت، محمد تقى: «اظهر جريان حكم توارث است در هر موردى كه به مثابه غرق يا هدم از اسباب قهريه مى‌باشد»؛ لطف الله صافى گلپايگانى: «به نظر اينجانب احكام مذكوره اختصاص به هدم و غرق در آب ندارد بلكه در هر حادثه‌اى كه مشابه آن باشد مانند غرق در غير آب و يا سقوط هواپيما و تصادف ماشين و... جارى است»؛ سيد عبدالكريم موسوى اردبيلى: «الف) در فرض مزبور از يكديگر ارث مى‌برند. ب) چنانچه فوت آنها مستند به حادثه‌اى واحد باشد از يكديگر ارث مى‌برند، والّا خير»؛ حسين نورى همدانى: «بلى مانند هدم و غرق از يكديگر ارث مى‌برند». (به نقل از: نرم‌افزار گنجينه استفتائات قضايى، سؤال ٦٧٢، معاونت آموزش قوه قضاييه).