فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٢ - احتكار آيت الله سيد كاظم حسينى حائرى

آن، اين عبارت اضافه شده است: «از امام صادق(ع) در مورد روغن پرسيدم و ايشان در پاسخ فرمود: اگر نزد ديگرى هم باشد عيبى ندارد كه آن را نگه‌دارى و عرضه نكنى». (١٦)

همچنين روايت صحيح حلبى كه مى‌گويد از امام صادق(ع) در باره مردى پرسيدم كه طعام را احتكار مى‌كند و منتظر بالا رفتن قيمت است، آيا اين كار درست است؟ فرمود:

اِءنْ كَانَ الطَّعَامُ كَثِيراً يَسَعُ النَّاسَ فَلَا بَأْسَ بِهِ وَ إِنْ كَانَ الطَّعَامُ قَلِيلًا لَا يَسَعُ النَّاسَ فَإِنَّهُ يُكْرَهُ أَنْ يَحْتَكِرَ الطَّعَامَ وَ يَتْرُكَ النَّاسَ لَيْسَ لَهُمْ طَعَام؛ (١٧)

اگر طعام بسيار است و به همه مردم مى‌رسد عيبى ندارد، ولى اگر كم است و به همه مردم نمى‌رسد، در اين صورت شايسته نيست كه طعام را احتكار كند و مردم را بدون طعام گذارد.

روايت ديگر صحيح غياث بن ابراهيم از امام صادق(ع) است كه فرمود:

لَيْسَ الْحُكْرَةُ إِلَّا فِى الْحِنْطَةِ وَ الشَّعِيرِ وَ التَّمْرِ وَ الزَّبِيبِ وَ السَّمْنِ. (١٨)

احتكار نيست مگر در گندم، جو، خرما، كشمش و روغن .

در نقل شيخ صدوق از اين روايت، كلمه «زيت» نيز افزوده شده است. (١٩)

ابو البخترى از امام صادق(ع) و ايشان از پدرش نقل مى‌كند كه امام على(ع) از احتكار در شهرها منع كرد و فرمود:

لَيْسَ الْحُكْرَةُ إِلَّا فِى الْحِنْطَةِ وَ الشَّعِيرِ وَ التَّمْرِ وَ الزَّبِيبِ وَ السَّمْنِ؛ (٢٠)

احتكار نيست مگر در گندم، جو، خرما، كشمش و روغن.