فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢١٤

در حالى كه عاريه، امانتى به نفع گيرنده مى‌باشد و به همين دليل هم احكام آن دو با هم تفاوت مى‌كند.

به نظر كاشف الغطاء بهتر است، همچون فقهاى شيعه كتاب مستقلى را به موضوع عاريه اختصاص داد. (١١)

موارد ديگرى هم در اصلاحات اين دسته مى‌گنجد كه نيازى به ذكر آن نيست.

برخى از نظرات مرحوم كاشف الغطا

١. معروف است كه فقها مسائل فقهى را به چهار دسته عبادات، معاملات، ايقاعات و احكام تقسيم كرده‌اند. خلاصه نظر مرحوم كاشف الغطاء در اين بحث چنين است:

ملاك عبادت ـ كه همه انواع آن را شامل شود ـ اين است كه عمل داراى مصلحتى باشد كه سبب محبوبيت آن نزد شارع شود . عبادات سه دسته است :

الف) اگر صحّت و تقرّب آن عمل، متوقف بر قصد قربت باشد عبادت بالمعنى الأخص است و سه قسم مى‌باشد: بدنى محض، مانند نماز و روزه و طهارت و اعتكاف؛ مالى محض، مانند زكات و خمس و كفارات و جامع هر دو، مانند حج و عمره.

ب) اگر صحّت عمل متوقف بر قصد قربت نباشد و خود عمل ذاتاً مقرب و راجح باشد عبادت بالمعنى‌الخاص است؛ مانند جهاد و امر به معروف و نهى از منكر و قضا و شهادات. همچنين مى‌توان اكثر و بلكه تمام واجبات كفايى را از اين دسته دانست .

ج) تمام اعمالى كه داراى رجحان دينى و دنيوى هستند، در صورتى كه با