فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٨٠ - بررسىهاى فقهى قابل طرح در تجارت الكترونيك حسين حلبيان
مطابق تعاريف مقرر در قوانين غربى، از جمله قانون انگليس، كالا عبارت است از «كليه اموال منقول شخصى غير از پول يا مال در گردش».
بنا به اين تعريف، كالا شامل فراوردههاى مصرفى از قبيل اتومبيل، اسباب بازى، پوشاك و كتاب است. بيع الكترونيكى، معمولاً متضمن سفارش خريد از طريق اينترنت (اعم از پست الكترونيكى يا پايگاه اينترنتى) است. ارسال كالا نيز از طريق پست معمولى يا پيشتاز به خريدار صورت مىگيرد. از نظر سنتى، انتقال مالِ ملموس (يا عين) بيع كالاست، اما اطلاعات ديجيتالىشده نيز قابليت انتقال را دارند. از اين رو در موارد اخير (اطلاعات ديجيتالى شده) مقتضى است از مقررات ناظر بر بيع استفاده شود. (٦٩)
خدمات
مدت مديدى است كه دادگاهها مىكوشند تمايز كالا و خدمات را روشن كنند. گاهى اين تمايز به آسانى آشكار نمىشود. نظر غالب، آن است كه خدمات وقتى مصداق مىيابد كه ماهيت قرارداد اجراى نوعى مهارت و كار را مقرر كند. براى مثال، خريد نسخهاى از يك نرمافزار استاندارد از فروشگاه، قرارداد با يك شركت براى نوشتن برنامه نرمافزار، فروش خدمات محسوب مىشود.
برخى قوانين، خدماتى را كه شامل بانكدارى آنلاين، خدمات مالى و بيمه است، مقرر كردهاند و معمولاً قوانين به توان ايفا كننده نظر دارند و نه لزوماً به نتيجه اعمال او. (٧٠)
كالاها و خدمات ديجيتال
كالاها يا خدمات ديجيتال، آنهايى هستند كه با استفاده از زيرساخت
(٦٩) همان، ص ١٢٤و ١٢٥.
(٧٠) همان، ص ١٢٥.