اگر اصل ياد شده را به خاطر بسپارى، تقسيم ارث براى تو آسان مى‌شود؛ زيرا اگر در ميان وارثان فرض‌برنباشد و سهامشان برابر باشد در اين صورت تعداد وارثان اصل مال

(٥)«مخرج الكسر أقلّ عدد يصح ّمنه ؛ فمخرج المفر د ظاهرء. و هو بعينه مخرجُ المكرَّر. و مخرج المضاف مضروبُ مخارج مفرداته بعضِها في بعضٍ. و أمّا المعطوف فاَعْتبر مخرجي كسرين منه؛ فإن تباينا فاضرب أحدهما في الآخرخر، أو توافق فَوِفقَ أحدهمافي الآخرخر، أو تداخلا فاكتف بالأكثر ثمّ اعْتَبِر الحاصل مع مخرج الكسر الثالث و اعمل ما عرفت و هكذا فالحاصل هو الجواب». توضيح مطلب: مخرج عبار ت است از كوچكترين عددى كه مى‌توان كسر را صحيحاً از آن برداشت؛ مثلاً وقتى مى‌گويند (٥٢) يعنى چيزى را پنج قسمت كرده و دو قسمت آن را بر داشته‌اند . مخرج كسر مفرد عبارت است از عدد «٢» در كسر نصف، و عدد «٣» در كسر ثُلث، و عدد «٤» در كسر رُبع، و عدد«٥» در كسر خُمس، تا آخر . ومخرج كسر مكرّر نيز همان مخرج كسر مفرد است و تنها تفاوتشان در صورت كسر است. مخرج كسر مضاف عبارت است ا زحاصل ضرب مخارج مفردات ؛ يعنى مضاف را كسرِ جدا حساب كرده و مضافء اليــه را هم چنين فــرض مى‌كنيــم. آنــگاه مخرج مضاف را در مضافء اليه، و صورت كسر مضاف را در صورت كسر مضافء اليه ضرب و حاصل اين ضرب، صورت و مخرج كسر مضاف را تشكيل مى‌دهد؛ مثلاً دركسر مضافِ ٣٢، ٦٥ ، ١٨ حاصل مى‌شود. امّا براى به دست آوردن مخرج كسر معطوف قاعده اين است كه دو كسر متعاطف را ملاحظه مى‌كنيم اگر مخرج آن دو متباين بودند دريكديگر ضرب كرده و رقمى كه به دست مى‌آيد مخرج مشترك ميان آن دو مى‌باشد مانند (٣) و (٤) كه مخرج مشترك آنهاعدد «١٢» است . و اگر بين آن دو نسبت توافق بود وفق يكى را در ديگرى ضرب مى‌كنيم مانند ( ٤٢ و ٦١ ) كه مخرج مشترك آنها عدد «١٢» است . و اگر بين آن دو نسبت تداخل بود به عدد بزرگتر اكتفا كرده وهمان را مخرج مشترك قرار مى‌دهيم ؛ مانند «٣١ و ٩١ ». و اگر با اين دو كسر كه به هم عطف شده‌اند كسر سومى معطوف بود مخرج مشترك آن دو را با سومى مى‌سنجيم همانگونه كه آن دو را با هم سنجيديم، و رقمى كه به دست مى‌آيد مخرج مشترك ميان آن سه كسر است .