اگر هلال در شهرهاى نزديك به هم، مانند كوفه و بغداد ديده شود، روزه برسا كنان هر دو شهر، واجب است؛ برخلاف شهرهاى دور از هم؛ مانند عراق و خراسان كه در اين گونه شهرها هر جا هلال رؤيت شد، براى همان شهر الزام آور است. (٦)

علاّمه حلّى در قواعد و ارشاد و پاره‌اى ديگر از كتابهايش از محقّق پيروى كرده است. وى در قواعد مى‌گويد: «حكم شهرهاى نزديك به هم، يكسان است؛ بر خلاف شهرهاى دور از هم». (٧)

و در ارشاد مى‌گويد:

شهرهاى نزديك به هم، مانند بغداد و كوفه، يك حكم دارد؛ بر خلاف شهرهاى دور از هم. بر اين اساس، اگر كسى پس از رؤيت هلال، مسافرت كند و در شهر مقصد، در شب سى و يكم [به حساب شهر مبدأ] رؤيت هلال نشود، بايد با اهالى اين شهر روزه بگيرد و اگر بالعكس مسافرت كند، بايد روز بيست و نهم را افطار كند. (٨)

آنچه استاد از كتاب دروس شهيد اوّل نقل كرده‌اند (كه وى عدم اشتراط وحدت افق را محتمل دانسته است) ظاهراً سهوى از قلم شريف ايشان است. عبارت دروس بر خلاف آنچه استاد نقل كرده‌اند، چنين است:

شهرهاى نزديك به هم، مانند بصره و بغداد، يك حكم دارد، اما شهرهاى دور از هم، مانند بغداد و مصر، چنين نيست. اين نظر شيخ طوسى است. احتمال مى‌رود

(٥) همان، ص ٢٥٤.
(٦) همان، ص ٣٣٢.
(٧) همان، ص ٣٧٦.
(٨) همان، ج٢٩، ص ١٢٨