فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٨٩ - اسبهاى مجاهدان
٩) علاقه سليمان (ع) به اسبهاى چابك و تيزرو:
فقال إنّى أحببت حبّ الخير عن ذكر ربّى حتّى توارت بالحجاب* ردّوها علىّ فطفق مسحا بالسّوق والأعناق.
ص (٣٨) ٣٢ و ٣٣
١٠) برگرداندن اسبهاى چابك و تيزرو براى بازديد دوباره سليمان (ع)، به فرمان وى:
إذ عرض عليه بالعشىّ الصَّفنت الجياد* فقال إنّى أحببت حبّ الخير عن ذكر ربّى حتّى توارت بالحجاب* ردّوها علىّ فطفق مسحا بالسّوق والأعناق. [١]
ص (٣٨) ٣١- ٣٣
١١) نوازش سليمان (ع) از اسبهاى چابك و تيزرو:
إذ عرض عليه بالعشىّ الصَّفنت الجياد* ردّوها علىّ فطفق مسحا بالسّوق والأعناق.
ص (٣٨) ٣١ و ٣٣
١٢) بازديد سليمان (ع) از اسبان خود، هنگام زوال خورشيد تا غروب آفتاب:
إذ عرض عليه بالعشىّ الصَّفنت الجياد* فقال إنّى أحببت حبّ الخير عن ذكر ربّى حتّى توارت بالحجاب* ردّوها علىّ .... [٢]
ص (٣٨) ٣١- ٣٣
اسبهاى مجاهدان
١٣) سوگند خداوند به اسبان دونده و نفسزنان مجاهدان:
والعديت ضبحا* فالموريت قدحا. [٣]
عاديات (١٠٠) ١ و ٢
١٤) آمادگى دفاعى مجاهدان با اسبان، سبب ترس و هراس دشمنان شناختهشده و ناشناخته:
وأعدّوا لهم مّا استطعتم مّن قوّة ومن رّباط الخيل ترهبون به عدوّ اللّه وعدوّكم وءاخرين من دونهم ....
انفال (٨) ٦٠
١٥) اسبانِ مجاهدان و مهاجم بر دشمن در صبحگاهان، مورد سوگند خداوند:
والعديت ضبحا* فالمغيرت صبحا.
عاديات (١٠٠) ١ و ٣
١٦) بازديد سليمان (ع) از اسبهاى آماده براى جهاد:
إذ عرض عليه بالعشىّ الصَّفنت الجياد* فقال إنّى أحببت حبّ الخير عن ذكر ربّى حتّى توارت بالحجاب. [٤]
ص (٣٨) ٣١ و ٣٢
١٧) قسم خداوند به اسبانى كه با دويدن بهسوى ميدان جهاد، گرد برمىانگيزند:
والعديت ضبحا* فأثرن به نقعا.
عاديات (١٠٠) ١ و ٤
١٨) سوگند خداوند به اسبان قرار گرفته در قلب سپاه دشمن هنگام جهاد:
والعديت ضبحا* فوسطن به جمعا. [٥]
عاديات (١٠٠) ١ و ٥
[١] برداشت براساس اين احتمال است كه ضمير در «ردّوها» به «الصّافنات الجياد» برگردد.
[٢] براى «عشىّ» معانى گوناگونى ذكر شده است: ١. مابين زوال تا غروب؛ ٢. از زوال تا صبح روز بعد؛ ٣. آخر روز. مطلب ياد شده براساس معناى اوّل و با توجّه به رجوع ضمير «توارت» به «شمس»، استفاد شده است.
[٣] مقصود از «والعاديات» به قرينه «فالمغيرات» و «فوسطن» اسبهاى جنگى است. (الميزان، ذيل آيه)
[٤] در روايتى از على (ع) نقل شده است: بازديد سليمان (ع) از اسبان، براى آمادهسازى اسباب جهاد بوده است. (مجمعالبيان؛ نورالثقلين، ذيل آيه).
[٥] ضمير «به» يا به «عدو» و يا «صبح» برمىگردد كه در هر صورت، اسبان در جمع و وسط قرار مىگيرند؛ نه اينكه محاصره مىكنند.