فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٣٦١ - اسود بن عبد يغوث
اسماى حُسنا---) اسماوصفات
اسماى خدا---) اسماوصفات
اسم جلاله---) اللَّه
اسود بن خلف
أسود بن خلف بن عبد يغوث، از قريش، تيره بنىزهره است. [١] بر اساس نقلى، آيه ٢٢ نساء (٤) در پى ازدواج وى با زن پدرش نازل و او از چنين ازدواجى نهى شد. [٢]
اسود بن عبدالأسد
أسودبن عبدالأسد بن هلال مخزومى، از مشركان قريش بود. [٣] برخى مفسّران، آيه ٩٠ حجر (١٥) را در شأن وى و ديگر مشركان دانستهاند كه مسير ورودى مكّه را براى جلوگيرى از ارتباط ديگران با پيامبر (ص) بين خود تقسيم كرده بودند. [٤] براساس برخى نقلها، مقصود از انسان در آيات ٦٦ حج (٢٢)، [٥] قائل در آيه ٥١ صافات (٣٧) [٦] و كافر در آيه ٤٠ نبأ (٧٨) [٧] اسود دانسته شده است.
در ذيل آيات ديگر نيز از وى ياد شده است.
اسود بن عبد يغوث
أسود بن عبد يغوث، از قريش، تيره بنى زهره و از سران شرك است. [٨] برخى مفسّران، نزول آيه ٨ انعام (٦) و ٩٥ حجر (١٥) را درباره وى و ديگر سران شرك دانستهاند كه به بهانهجويى [٩] و استهزاى پيامبر (ص) [١٠] از سوى آنان اشاره دارد.
براساس نقلى، در پى پندار نادرست أسود، كه خداوند به ضمير انسانها آگاه نيست، آيه ٨٠ زخرف (٤٣) نازل شد. [١١] گفته شده: آيه ٢٩ مطففين (٨٣) درباره سران شرك، از جمله، أسود نازل شد كه به استهزاى مؤمنان مىپرداختند. [١٢] مجاهد نيز مقصود از «حَلّافٍ مَهين» در آيه ١٠ قلم (٦٨) را، وى دانسته است. [١٣] مفسّران، آيات ديگرى را نيز در شأن او دانستهاند.
[١] الاستيعاب، ج ١، ص ١٨١؛ اسدالغابة، ج ١، ص ٢٢٧.
[٢] جامعالبيان، مج ٣، ج ٤، ص ٤٢١؛ روضالجنان، ج ٥، ص ٣٠٠.
[٣] المحبر، ص ١٦٠؛ جمهرة أنسابالعرب، ص ١٤٤.
[٤] المحبر، ص ١٦٠.
[٥] الكبير، ج ٨، ص ٦٦.
[٦] قرطبى، ج ١٠، ص ٢٥٩.
[٧] همان، ج ١٩، ص ١٢٣.
[٨] سيره ابنهشام، ج ١، ص ٢٨٢؛ المنمق، ص ٣٦٥.
[٩] تفسير مبهمات القرآن، ج ١، ص ٤٢١.
[١٠] جامعالبيان، مج ٨، ج ١٤، ص ٩٤؛ مجمعالبيان، ج ٥، ص ٥٣٣.
[١١] تفسير مبهمات القرآن، ج ٢، ص ٤٧٣.
[١٢] قرطبى، ج ١٩، ص ١٧٥.
[١٣] مجمعالبيان، ج ٩ ١٠، ص ٥٠١.