فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٤٥٣ - خواب اصحاب كهف
٥٤) بيدار پنداشتن اصحاب كهف از سوى هر بينندهاى هنگام خواب آنان در غار:
وتحسبهم أيقاظا وهم رقود ....
كهف (١٨) ١٨
٥٥) رعبانگيز بودن اصحاب كهف در حالت خواب براى هر بينندهاى:
وتحسبهم أيقاظا وهم رقود ... لو اطّلعت عليهم لولّيت منهم فرارا ولملئت منهم رعبا.
كهف (١٨) ١٨
٥٦) تغيير نكردن بدن و وضع ظاهرى اصحاب كهف در مدت خواب طولانى آنان:
وكذلك بعثنهم ليتسآءلوا بينهم قال قآئِل مّنهم كم لبثتم قالوا لبثنا يوما أو بعض يوم .... [١]
كهف (١٨) ١٩
٥٧) مخفى بودن خواب و خوابگاه اصحاب كهف از ديد مردم:
وتحسبهم أيقاظا وهم رقود ... لو اطّلعت عليهم .... [٢]
كهف (١٨) ١٨
٥٨) حركت بدن اصحاب كهف به سمت راست و چپ در حال خواب از سوى خداوند:
وتحسبهم أيقاظا وهم رقود ونقلّبهم ذات اليمين وذات الشّمال ....
كهف (١٨) ١٨
٥٩) بىاطلّاع بودن اصحاب كهف از مدّت زمان خواب خود، پس از بيدارى:
فضربنا على ءاذانهم فى الكهف سنين عددا* وكذلك بعثنهم ليتسآءلوا بينهم قال قآئِل مّنهم كم لبثتم قالوا لبثنا يوما أو بعض يوم قالوا ربّكم أعلم بما لبثتم ....
كهف (١٨) ١١ و ١٩
٦٠) اختلاف و گفتوگوى اصحاب كهف در مدّت زمان خواب خود، پس از بيدارى:
ثمّ بعثنهم لنعلم أىّ الحزبين أحصى لما لبثوا أمدا* وكذلك بعثنهم ليتسآءلوا بينهم قال قآئِل مّنهم كم لبثتم قالوا لبثنا يوما أو بعض يوم قالوا ربّكم أعلم بما لبثتم ....
كهف (١٨) ١٢ و ١٩
٦١) نمايان ساختن كيفيت ارزيابى اصحاب كهف از خواب خود، فلسفه بيدارى آنان از خواب طولانى:
ثمّ بعثنهم لنعلم أىّ الحزبين أحصى لما لبثوا أمدا* وكذلك بعثنهم ليتسآءلوا بينهم قال قآئِل مّنهم كم لبثتم قالوا لبثنا يوما أو بعض يوم قالوا ربّكم أعلم بما لبثتم ....
كهف (١٨) ١٢ و ١٩
٦٢) بيدارى اصحاب كهف همزمان با بروز اختلاف مردم در مورد معاد:
وكذلك أعثرنا عليهم ليعلموا أنّ وعد اللَّه حقٌّ وأنّ السّاعة لا ريب فيهآ إذ يتنزعون بينهم أمرهم ....
كهف (١٨) ٢١
٦٣) همزمان بودن بيدارى نفرات اصحاب كهف:
وكذلك بعثنهم ليتسآءلوا بينهم قال قآئِل مّنهم كم لبثتم قالوا لبثنا يوما أو بعض يوم قالوا ربّكم أعلم بما لبثتم .... [٣]
كهف (١٨) ١٩
[١] اينكه پس از سيصد و چند سال به طور معمول به گفت و گو پرداخته و در مدت خواب خود بين يك تا بخشى از روز اختلاف نظر داشتند، معلوم مىشود كه در وضع ظاهرى آنان تغييرى پيدا نشده بود.
[٢] حرف «لو» در «لو اطّلعت ...» براى امتناع و بر ميسّر نبودن اطّلاع دلالت دارد.
[٣] از گفتوگوى اصحاب كهف درباره مشخصات زمان خوابشان و نيز از تصميم آنان بر تهيّه غذا از شهر، نكته ياد شده استفاده مىشود.