اسعد بن زراره، ابوامامه اسعد الخير خزرجى از موحّدان عصر جاهلى و از نخستين مسلمانان مدينه است. [١] بعضى مفسّران، نزول آيه ١٤٣ بقره (٢) را در پاسخ پرسش از نماز وى و ديگر مسلمانانى دانسته‌اند كه پيش از تغيير قبله وفات يافته‌اند. [٢] بنابه قولى، آيات ١٠٢ و ١٠٣ آل عمران (٣) نيز در شأن اسعد و فرد ديگرى از اوس نازل شد كه به قبيله‌هاى خود تفاخر مى‌كردند و آنان را به وحدت و همدلى فرا خواند. [٣]

اسفل السافلين---) درك اسفل‌

اسكندر---) ذوالقرنين‌

اسلام‌

اسلام به معناى انقياد و گردن نهادن است. [٤] اين واژه در قرآن به معناى تسليم بودن در برابر دين (اراده و فرمان) خداوند كه به واسطه پيامبران الهى به انسان‌ها ابلاغ شده‌آمده است. [٥] واژه اسلام پس از بعثت پيامبراكرم (ص) به تدريج در مورد دين و شريعت آن حضرت به‌كار رفته و اكنون همين معنا از آن فهميده مى‌شود. در اين مدخل، همين معنا مدّ نظر است؛ همان‌طور كه برخى از مفسّران احتمال داده‌اند كه مقصود از اين واژه در قرآن، (در برخى موارد) همين معنا باشد. [٦] در اين مدخل از واژه‌هاى «اسلام»، «ايمان»، «حق»، «دين»، «سبيل»، «نور» و ... استفاده شده است.

اهمّ عناوين: آينده اسلام، اركان اسلام، پيروزى اسلام، توطئه عليه اسلام، حقّانيّت اسلام، دعوت به اسلام، قبول اسلام، گسترش اسلام، مبارزه با اسلام، ويژگى‌هاى اسلام.

آسانى اسلام---) همين مدخل، ويژگى‌هاى اسلام، سهولت‌

آينده اسلام‌

١) اسلام، فروزان و تابنده تا ابد:

يريدون أن يطفوا نور اللَّه بأفوههم ويأبى اللَّه إلّاأن يتمَّ نوره .... [٧]

توبه (٩) ٣٢

[١] الطّبقات الكبرى، ج ١، ص ١٦٩؛ انساب‌الأشراف، ج ١، ص ٢٨٢.

[٢] اسباب‌النّزول، واحدى، ص ٤٣؛ مجمع‌البيان، ج ١، ص ٤١٧.

[٣] مجمع‌البيان، ج ١- ٢، ص ٨٠٤؛ كشف‌الأسرار، ج ٢، ص ٢٢٩.

[٤] لسان‌العرب.

[٥] الميزان، ج ٣، ص ١٢٠ و ١٢١.

[٦] روح‌المعانى، ج ٣، ص ١٧٢ و ٣٤٥.

[٧] مرحوم طبرسى از اكثر مفسّران نقل كرده است كه مقصود از «نور اللّه» قرآن و اسلام است. (مجمع‌البيان، ذيل آيه)