" مثل کلمه پاک توحید مثل درخت پاک و سالمی است که در زیر زمین‌ ریشه دوانیده و شاخه هایش سر به آسمان کشیده است . این درخت ، میوه ده‌ و ثمر بخش است ، همیشه بهار است . و همیشه میوه ده است ، در همه‌ فصلها و همه روزها میوه فراوان دارد که تمام شدنی نیست " [١] .
این مثل درباره کسانی است که درخت خداشناسی در زمین روحشان روییده‌ باشد . شاخه‌های این درخت عبارت است از اعتقاد به نبوت و ولایت و وجود ادیان و راهنمایان الهی و همچنین اعتقاد به حقانیت جهان و اینکه جهان به‌ حق و عدالت بر پاست ، اجر نیکوکاران ضایع نمی‌گردد و کیفر بدکاران به‌ آنها خواهد رسید ، و امثال این امور . میوه‌های این درخت ، شرافت و کرامت است ، عفت و تقواست ، احسان و گذشت و خدمت و فداکاری است ، رضایت و آرامش قلب و اطمینان و سعادت است . آنگاه مثل دیگر ذکر می‌کند و می‌فرماید : " اما مثل سخن ناپاک و بی حقیقت مثل درختی است که ریشه‌ای نداشته‌ باشد ، قرار و ثبات و آرامشی نداشته باشد ، اندک بادی آن را از ریشه‌ می‌کند " [٢] .
راستی همین طور است ، احیانا دیده می‌شود که افرادی را به نام حمایت‌ از نژاد و قومیت و یا حمایت از یک مسلک و عقیده اجتماعی

[١] ابراهیم / ٢٤ و . ٢٥ [٢] ابراهیم / . ٢٦