معاد
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص

معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥

یک عده مردم مستضعف ( یعنی ضعیف شمرده شده ) ، به حساب نیامده ، یک‌ مردم بیچاره‌ای بودیم ، دستمان نمی‌رسید به دین و خدا و پیغمبر و دستور و این جور چیزها .
البته خود آیه حکایت می‌کند احادیث هم وارد شده که درباره گروهی از مسلمانان است که در بلاد کفر زندگی می‌کردند در حالی که مسلمان بودند و وظیفه‌شان این بود که هجرت کنند بیایند به بلاد اسلام ولی دیگر حال و همت‌ هجرت کردن را نداشتند ، همان جا می‌مانند در حالی که در آنجا وسیله دینی‌ هیچ برایشان موجود نبود ، نمی‌دانس تند حالا که مسلمانند چه طور عمل کنند .
هر مسلمانی اگر در چنین شرایطی قرار گرفت هجرت کردن برایش واجب است‌ . " « قالوا الم تکن ارض الله واسعه فتهاجروا فیها » " فرشته‌ها می‌گویند : آیا زمین خدا فراخ نبود که مهاجرت کنید ؟ این یک مکالمه است که قرآن صریحا مکالمه میان فرشتگان و گروهی از مردم که آنها را مستضعفین می‌نامد [ بیان می‌کند ] . اینها دیگر از شهدا نیستند ، از بیچاره‌ها و بدبختها و مستضعفین هستند . قرآن گفته امر اینها با خداست ، تکلیف اینها را روشن نکرده است . به هر حال اینها جزء شهدا و سعدا نیستند . این چه چیزی را نشان می‌دهد ؟ آیا نشان نمی‌دهد که از نظر قرآن ، این مستضعفین بعد از مردن از یک نوع حیاتی برخوردار هستند ؟ باز درباره یک عده دیگر می‌گوید : " « الذین تتوفیهم الملائکة طیبین‌ یقولون سلام علیکم »" [١] آنهایی که در حالی که پاکیزه هستند و ملائکه‌ آنها را تحویل می‌گیرند ، ملائکه به آنها درود می‌فرستند .
این هم یک تیپ آیات که مذاکرات و مکالماتی که میان ملائکه و اموات‌ بلا فاصله بعد از مردن است بیان می‌کند . آیات دیگری هم در این زمینه‌ وجود دارد .

مؤمن آل یاسین

آیات دیگری هم ما در این زمینه داریم که راجع به فرد و شخص است ، سرگذشت است ولی از سرگذشت معلوم می‌شود که قرآن حیاتی بعد از مردن و قبل از


[١] نحل / . ٣٢