يكى از وسايلى كه فاطمه اطهر از آن بسيار استفاده كرد و سبب شد تا اين راه براى مبارزان ديگر باز شود همان اظهار شكوه و ناله و گريه و زارى بر پدر و نوحه و مرثيه‌سرايى براى رسول خدا ٦ بود.

براى همين منظور و بهره‌بردارى و استفاده بيشتر و بهتر از همين وسيله بود كه فاطمه اطهر گاهى بر سر قبر پدر و مركز اجتماع مسلمانان مى‌آمد و اين گريه و زارى و مرثيه سرايى را شروع مى‌كرد ...

اين وضع تدريجا در ميان مردم مدينه جنب و جوشى ايجاد مى‌كرد و گريه‌ها و شكايتهاى يگانه يادگار رسول خدا ٦ زبانزد مردم شده و از همديگر مى‌پرسيدند: چرا فاطمه اينقدر گريه مى‌كند و چرا با گذشت زمان، مصيبت مرگ پدر براى او تخفيف نمى‌يابد؟

اين از طريق مبارزه منفى، اما از آن سو تا جايى كه مى‌توانست از پاى ننشست و از طريق مثبت نيز به دفاع از حق غصب شده شوهرش قيام كرد و هر كجا لازم بود براى دادخواهى و گرفتن حق مى‌رفت، اگرچه معمولًا نتيجه مثبتى هم عايدش نمى‌گرديد ...

دستگاه خلافت غاصبانه ناگهان متوجه شد كه همين گريه‌هاى فاطمه و اظهار اندوه‌ها و خوددارى كردن على ٧ از بيعت و به دنبال آن كمك خواهى از مردم ممكن است پرده از قيافه جنايتكارانه و غاصبانه آنها بردارد و توطئه‌هاى چند ساله آنها را برملا سازد، از اين رو تصميم گرفتند با يك اقدام حادّ و فورى جلوى اين خطر را بگيرند و براى خاموش كردن اين صداهاى مظلومانه صحنه‌سازى كنند، و افكار مردم را به نفع خود و به زيان دختر پيغمبر اسلام تحريك و آماده نمايند.

آنها راهى را كه براى اين منظور انتخاب كردند، يكى غصب فدك و بلكه همه اموال موروثى فاطمه و مصادره آنها به عنوان بيت‌المال‌