تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩٠ - كفر امت واحدى است

متمركز و مقتدر اسلامى چگونه مى‌توان به انقلاب جهانى اميد بست؟

وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ و خدا به آنچه مى‌كنيد بيناست.» بر شماست كه امور را از روى دقت ارزش نهيد.

/ ١٠٣

كفر امت واحدى است‌

[٧٣] هم چنان كه مؤمنان يك امت‌اند و با وجود اختلاف اقاليم و لغات فرقى با هم ندارند، لازم است كه به كفار نيز به يك نظر نگريست، به نظر يك امت واحد، كه هر چند گاه در جبهه كفر اختلافات و جداييها پديد مى‌آيد ولى چون ميان ما و آنان پيكارى درگير شود، همگان عليه ما دست اتحاد به يكديگر مى‌دهند.

وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ‌ كافران نيز خويشاوندان يكديگراند.» اگر اوضاع دگرگون شود و مسلمانان با طايفه‌اى از كفار دست دوستى دهند، به اعتبار اين كه آنان در دشمنى با ما از طرف ديگر زيانشان كمتر است، مثلا با شرق بر ضد غرب، يا با اروپا عليه امريكا همدست شوند، از آن فتنه‌ها و فسادهاى بسيار زاييده خواهد شد.

إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَ فَسادٌ كَبِيرٌ اگر مراعات آن نكنيد فتنه و فسادى بزرگ در اين سرزمين پديد خواهد آمد.» فتنه در اينجا- به نظر من- نفاق و ضلالت است و نيز از دست دادن بصيرت و نظر دينى، مانند تبديل فرهنگ اصيل و پاك اسلامى به فرهنگهاى آميخته با عناصر بيگانه. درست مثل فرهنگ احزاب سياسى در كشورهاى ما، اينان افكارى از غرب و/ ١٠٤ شرق مى‌گيرند و افكارى از دين و سنن. اينان اين دو را به هم مى‌آميزند و از آن معجونى عجيب حاصل مى‌كنند.

به سبب پيوندهاى استوار ميان فرزندان امّت اسلامى با اين يا آن بخش خدا ناباور، چنين فرهنگ باطلى ميان آنها انتشار مى‌يابد؛ فرهنگى كه از خدا و حق دور است و اين همان است كه قرآن آن را «فتنه» مى‌نامد.