تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٤ - آيا ما در زمره اولياء خدا هستيم؟

وضعى پر خطر است. اينك اين سؤال مطرح مى‌شود كه رهايى او چگونه است؟

پاسخ اين است كه راه رهايى او راه ايمان و تقوى است. بشر از اين طريق در زمره اولياء خدا در مى‌آيد و از نزديكان او مى‌شود و از خوف و اندوه دور مى‌گردد.

در دنيا و آخرت همه‌اش بشارت است. سنت و سخن را تبديل نيست. مؤمن پرهيزگار را برترين نعمتها در دنيا و آخرت مى‌دهد. يكى از اين نعمتها عزت است.

عزت سراسر از آن خداست. اوست كه مؤمنان و پرهيزگاران را عزت مى‌دهد و اوست كه شنوا و داناست.

شرح آيات

آيا ما در زمره اولياء خدا هستيم؟

/ ٤١٤ [٦٢] مؤمن پرهيزگار كسى است كه ميان خود و پروردگارش حجاب غفلت يا شهوت يا ضلالت قرار نمى‌دهد. زيرا اين فرد به مصدر امن و بشارت نزديك است. پس در آينده بيمى بر او نيست و از گذشته هم غمى بر دل ندارد.

أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌ آگاه باشيد كه بر دوستان خدا بيمى نيست و غمگين نمى‌شوند.» [٦٣] چگونه ممكن است كه انسان به درجه دوستى خدا رسد؟

به سبب ايمان به خدا و ايمان به امر نبوت و در نتيجه به آنچه با هوا و هوسش مخالف است سپس به پرهيزگارى و به انجام برنامه‌هاى او در زندگى‌اش. با التزام و تعهد و احساس مسئوليت.

الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ‌ كسانى را كه ايمان آوردند و پرهيزگارى كردند.» از آيه معلوم مى‌شود كه ضرورت دارد استمرار ايمان و تقوى در زندگى فرد، به دلالت آوردن صيغه ماضى مؤكّد به كان، زيرا بسيارى از مردم ايمان مى‌آورند و پرهيزگارى مى‌كنند ولى پيش از آن كه در معرض آزمايشهاى دشوار قرار گيرند.