تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٦٧ - پيروزى يا شهادت

از اين رو است كه چون پيكارشان به شكست انجامد آن شكست را تقدير الهى دانند و گويند كه اين شكست اگر گامى به واپس است دو گام به پيش است و به اذن و اراده خدا است و به بركت توكّل به اوست.

پيروزى يا شهادت‌

[٥٢] آنچه در نزد منافقان بدترين احتمالات است در نزد مؤمنان بهترين آنهاست. آيا مرگ يكى از چيزهايى نيست كه منافقان را از آن بيم است ولى همين مرگ بزرگترين چيزى است كه مؤمنان در تمنّاى آن هستند و پيروزى آرزوى همه است و مؤمنان‌اند كه شاهد پيروزى را در كنار خواهند گرفت.

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ‌ بگو: آيا جز يكى از دو نيكى انتظار چيز ديگرى را براى ما داريد؟» اين دو نيكى يكى شهادت است و يكى پيروزى.

وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينا ولى ما منتظريم كه عذاب خدا يا از جانب او و يا به دست ما به شما رسد.» يعنى يا در اين دنيا منهزم و شكسته شويد يا در آن جهان به عذاب خدا گرفتار آييد.

فرضا هم كه پيروزى ظاهرى نصيب شما شود اين موفقيت سبب افزون شدن گناهانتان مى‌گردد و پيروزى به عذاب خدا در آخرت، تبديل مى‌شود.

فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ‌ پس منتظر باشيد، ما نيز با شما منتظر مى‌مانيم.» آرى، هم مؤمنان و هم منافقان چشم به راه عاقبت‌اند و فرقشان اين است كه مؤمنان سود مى‌برند و منافقان و كفار بهره‌اى جز خسران و عذاب ندارند.