تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٧ - رهنمودهايى از آيات

/ ٣٠٥

موضعگيرى منافقان در برابر قرآن‌

رهنمودهايى از آيات

در پايان سوره توبه كه اختصاص به امر جهاد اسلامى دارد به ضرورت شروع در جنگ با دشمن نزديك به ما با شدت هر چه تمامتر فرمان مى‌دهد ولى با حفظ دستورها و ضوابط الهى و پرهيز از تجاوز آن حدود، تا خدا با ما باشد.

همچنين سخن از روحيه منافقان و موضعگيريهاى منفى آنان در برابر آيات قرآن و بيان اين پندار ايشان است كه در قرآن هيچ سودى نيست. منافقان از روى تمسخر و بسا از روى نادانى از خود مى‌پرسند كه اين آيات به ايمان كداميك از مؤمنان در افزود؟ و سپس قرآن به آنان پاسخ مى‌دهد كه مؤمنان را از آيات قرآنى بر ايمان بيفزود و در آنها نعمتى يافتند كه يكديگر را بدان بشارت دهند. در حالى كه كفار و منافقان هم چنان در دشمنى و كينه‌توزى خويش فرو رفتند و در مواضع منفى خود اصرار ورزيدند و هر بار ناپاكى و پليدى ايشان فزونى گرفت و اين شوربختى تا پايان گريبانگيرشان خواهد بود.

هم چنان كه منافقان از آيات قرآنى سود نبرند، از حوادث روزگار كه خود آيات ديگرى هستند نيز سود نمى‌برند و با آنكه هر سال يك يا/ ٣٠٦ دو بار به مصائب آن گرفتار مى‌شوند تنبه حاصل نمى‌كنند.

همچنين در برابر آياتى كه بر پيامبر (ص) نازل مى‌شود جبهه‌گيرى مى‌كنند و به يكديگر چنان مى‌نگرند كه گويى معنى آن را در نمى‌يابند و پس از اندك درنگى روى مى‌گردانند و مى‌روند. آرى، خداوند بر دلهايشان مهر نهاده از اين رو از درك حقايق محروم‌اند.