تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧١ - چرا توانگران با دين مخالفت مىورزند؟

وَ لا يُنْفِقُونَ إِلَّا وَ هُمْ كارِهُونَ‌ و جز به كراهت انفاق نمى‌كنند.» اگر مالى در راه خدا هزينه مى‌كنند به سبب ترسى است كه از حكومت دارند مثل كسى كه مى‌ترسد در شهرى اقامت كند پس براى آن كه بگريزد خانه خود را مى‌فروشد در واقع خانه خود را به رضايت فروخته ولى اگر چنان موقعيتى نداشت هرگز چنان كارى نمى‌كرد. انگيزه فروش او ترس است.

چه بسا از آيه نخستين اين معنى حاصل شود كه دولت اسلامى منافقان را به پرداخت مالى كه بر آنها مقرر مى‌دارد مجبور مى‌كند ولى ثوابى براى آنان منظور نمى‌دارد.

چرا توانگران با دين مخالفت مى‌ورزند؟

[٥٥] گاه زندگى پر تنعم و اشراف مآبانه منافقان گروهى از مؤمنان را به هوس مى‌اندازد./ ١٩٩ از اين رو براى آن كه از دارايى و امكانات آنان به نفع دين استفاده كند در صدد جلب آنهاست از اين رو برخى گذشتها در حق آنان روا مى‌دارند. قرآن مؤمنان را به شدت از اين عمل منع مى‌كند و هشدار مى‌دهد كه اموال و امكانات آنان به درد اهل ايمان نمى‌خورد، زيرا روش فاسد آنان نتيجه فاسد به بار خواهد آورد و از آن جز زيان حاصل نشود.

فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ‌ دارايى و فرزندانشان تو را به اعجاب نيفكند.» ثروتى كه از راه دزدى و استثمار و ربا و ديگر اعمال فاسد حاصل شده ارزش و صلاحيت آن را ندارد كه در خدمت دين و خدا درآيد. همچنين فرزندانى كه در خانه اين گونه كسان به گونه‌اى فسادآميز تربيت شده‌اند نمى‌توانند افرادى مورد اعتماد باشند.

ولى چرا خداوند به آنان مال و فرزند داده؟

إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا جز اين نيست كه خدا مى‌خواهد به آنها در اين دنيا عذابشان كند.»