تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٨٨ - صفات مؤمنان

أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ‌ كه پيامبرانشان با نشانهاى آشكار بر آنها مبعوث شدند خدا به آنها ستم نمى‌كرد آنان خود بر خويشتن ستم مى‌كردند.» مراد از ظلم كردن به خود همانا ناديده گرفتن نشانه‌هاى آشكار خداوندى بود و ايمان نياوردنشان به پيامبران.

صفات مؤمنان‌

[٧١] در مقابل وضعى كه منافقان پيش آورده بودند مؤمنان هم بودند كه هم چنان پاى بر جاى بودند و يكديگر را دوست مى‌داشتند/ ٢٢٢ و از فرهنگى مشترك برخوردار بودند و به آنچه خداوند فرمانشان داده بود يا از آن نهيشان كرده بود گردن مى‌نهادند.

وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ مردان مؤمن و زنان مؤمن دوستان يكديگرند. به نيكى فرمان مى‌دهند و از ناشايست باز مى‌دارند.» چون شعارشان يكى است، اعمالشان هم يكسان است. مثلا همگان نماز به جاى مى‌آورند و اين نماز به منزله ستون خيمه دين است. نه تنها يك عبادت است بلكه يك پديده اجتماعى و سياسى هم هست و سبب گرد آمدن همه مسلمانان در مساجد مى‌شود در نمازهاى اعياد يا نمازهاى جمعه.

وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ نماز مى‌گزارند و زكات مى‌دهند.» زكات هم به نوبه خود يك فريضه الهى است كه در جامعه روح عدالت و مساوات را گسترده مى‌كند. جامعه اسلامى را رهبرى مشتركى است كه در نفوس همه مسلمانان ريشه دارد.

وَ يُطِيعُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ‌ و از خدا و پيامبرش فرمانبردارى مى‌كنند خدا اينان را رحمت خواهد كرد و خدا پيروزمند و حكيم است.» يعنى رحمت او جامعه اسلامى را در بر دارد و او همه امورى را كه در اين‌