تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٣ - سيرت رسول الله(ص)

شده است، يعنى از خود آن مردم، مى‌آيد. او متأثر و محزون مى‌شود به هنگامى كه براى قوم او حادثه‌اى ناخوش پديد آيد بر سلامت آنان آزمند است و نسبت به مؤمنان شيوه‌اى آميخته به رأفت و مهربانى دارد.

ولى اين به آن معنى نيست كه رسول (ص) بر قوم خود متكى است و از اعمال منفى آنها هم متأثر مى‌گردد. هرگز. رسول در برابر اعمال منفى با اتكاء به خداى تعالى ايستادگى مى‌كند و هر گاه قوم او تركش گويند خدا او را بسنده است.

آن خداوندى كه پروردگار عرش بزرگ است.

شرح آيات

سيرت رسول اللَّه (ص)

[١٢٨] موضعگيريهاى منافقان در برابر مقام رسالت چه بسا به علت اين باشد كه واقعيت رسول را احساس نمى‌كنند و نمى‌دانند كه رسول اللَّه براى نجات آنان از آلام و مصائبى كه بدان گرفتار مى‌آيند مبعوث شده است.

/ ٣١٣ لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ‌ هر آينه شما را پيامبرى از خود شما بر شما مبعوث شد. هر آنچه شما را رنج مى‌دهد بر او گران مى‌آيد.» رسول اللَّه رنجى را كه امت او مى‌برد حس مى‌كند و براى آنان غمگين مى‌شود و براى كاستن از آلام آنان مى‌كوشد.

حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ‌ سخت به شما دلبسته است.» يعنى سخت خواستار راحت ايشان است و براى رسيدن آنان به راحت سعى مى‌ورزد.

بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ‌ و با مؤمنان رئوف و مهربان است.» براى ايشان اسباب خير و رفاه را فراهم مى‌آورد و از نواقص آنان چشم مى‌پوشد و از آزار آنان به حضرتش چشمپوشى مى‌كند.