تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٢٠ - رهنمودهايى از آيات

/ ٣٨٤

قرآن، كفار را به مبارزت مى‌طلبد

رهنمودهايى از آيات

سخن از پندارى است كه جاهلان مشرك از آن پيروى مى‌كنند. قرآن حكيم از روشى سخن مى‌گويد كه به حق و علم منجر مى‌شود. يكى از منابع معرفت، قرآن است كه به سبب روشن بودن آيات آن و مطابقه آن با عقل شائبه دروغ در آن نيست، و نيز بدان سبب كه قرآن اديان آسمانى پيشين را تصديق كرده و بسيارى از غوامض آنها را گشوده است. پس آنچه از سوى خدا نازل شده باشد در آن احتمال شك و ترديد نيست. زيرا رحمت پروردگار بر همه كس و همه جا احاطه دارد.

كسانى هستند كه مى‌پندارند پيامبر قرآن را به دروغ به خدا نسبت داده.

اينان اگر مى‌توانند، همانند آن سوره‌اى بياورند، حتى از ياران دروغپرداز خود يارى جويند.

نه، اينان به سبب كفرشان هرگز به درك كلام خدا نايل نتوانند شد و ابعاد آن را در نخواهند يافت، پس به تكذيب آن پرداختند و اين به سبب نقص فهم و درك آنهاست. اينان مى‌خواهند كه هر چه را كه قرآن بدان بشارت داده/ ٣٨٥ روياروى خود مجسم بنگرند، در حالى كه چون آن حقايق تجسم يافت ديگر توبه‌شان سود نخواهد كرد و به سرنوشت ديگر ستمگران گرفتار خواهند شد. كسى كه به قرآن ايمان نياورد مفسد در زمين است و خدا نيز به او آگاه است، اما نيكوكاران دلهايشان پاك و چشمانشان باز است از اين رو از دل و جان به قرآن و حقايق قرآنى ايمان مى‌آورند.