تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤١ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

٣٠ [ليثبتوك‌]: اثبات به معناى حبس است و «اثبته في الحرب» يعنى در جنگ بر او زخمهاى عميق وارد آورد.

/ ٤٤

تقوى بصيرت است و كفر ضلالت و عذاب‌

رهنمودهايى از آيات

پس از ذكر وجوب پاسخ دادن به دعوت رسول اللَّه و براى وحدت و يگانگى در ميان مسلمانان چنگ زدن به ريسمان استوار او و لزوم دورى از فتنه انگيزى، به بيان اين حقيقت مى‌پردازد كه پرهيزگارى و ترس از خدا به آدمى بصيرتى مى‌بخشد كه به نيروى آن مى‌تواند ميان حق و باطل و نيكوكار و بدكار فرق نهد. همچنين تقوى سبب مى‌شود كه گناهانش بريزد، آرى، خدا را در حق پرهيزگاران نعمتها و بركات بسيار است.

مثل آشكار سودمندى تقوى اين است كه گروهى در انديشه شدند كه درباره رسول خدا مكرى انديشند كه يا او را از شهر بيرون كنند يا بكشند ولى خدا مكرشان را باطل ساخت و ناچيز گردانيد. مكر اين گروه اين بود كه در ميان مردم به شايعه پراكنى پرداختند تا مگر نگذارند سخن او بشنوند و دعوتش اجابت كنند .. و نيز مى‌گفتند كه اگر پيامبر راست مى‌گويد بر سر ما عذابى نازل كند در حالى كه عذاب خدا زمانى فرود مى‌آيد كه مردم در كفر فرو رفته باشند و احساس پشيمانى و