تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦٢ - توكل سلاح برنده

ساحران مفسدان بودند. نمى‌خواستند جامعه را به صلاح رهبرى كنند و فساد همواره نابود شونده است/ ٤٣٨ و باطل پايدارى نتواند بر عكس رسول كه مصلح است و خواستار اقامه حق و عدل.

يارى خدا

[٨٢] وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ‌ و خداوند با سخنان خود حق را به اثبات مى‌رساند اگر چه مجرمان را ناخوش آيد.» خدا حق را يارى مى‌كند، گاه به نيروى وحى كه باطل را مفتضح مى‌سازد و به مؤمنان سلاح عقيدتى و برنامه انقلابى عطا مى‌كند و گاه با كلمات غيبى خود كه چون مى‌گويد «موجود شو»، موجود مى‌شود. اما طاغوت به حق مردم تجاوز كرده است، مجرم است و مجرم هر چند تظاهر به پيروزى كند از پيروزى نصيبى ندارد.

[٨٣] اين كشاكش ميان حق و باطل ادامه دارد تا زمانى كه طايفه‌اى از مردم به امر رسالت ايمان مى‌آورند و به اجراى برنامه‌هاى آن مى‌پردازند.

فَما آمَنَ لِمُوسى‌ إِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ عَلى‌ خَوْفٍ مِنْ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِمْ أَنْ يَفْتِنَهُمْ‌ در عين بيم از آزار فرعون و مهتران قوم او كه مبادا آنان را بفريبد جز گروهى از آنها به موسى ايمان نياوردند.» چرا از فرعون مى‌ترسيدند؟ اينان مى‌ترسيدند زيرا فرعون آنان را تحت فشار قرار مى‌داد و دينشان را از آنان مى‌ربود. فرعون بر مردم مسلط بود و براى معارضه با خصم خود از هر وسيله‌اى سود مى‌جست.

وَ إِنَّ فِرْعَوْنَ لَعالٍ فِي الْأَرْضِ وَ إِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ‌ فرعون در زمين برترى مى‌جست و او از گزافكاران بود.»

توكّل سلاح برنده‌

[٨٤] به سبب بلندى جويى فرعون و اسراف او و قدرت و ثروت او/ ٤٣٩ موسى قومش را به توكّل بر خدا فرمان داد.