تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٤ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

١٠١ مردوا: از دين و طاعت خدا خارج شدند.

/ ٢٦٦

موضعگيرى مردم در برابر جهاد

رهنمودهايى از آيات

چون پروردگار ما سخن درباره شيوه ناپسند منافقان به پايان برد، اينك از مؤمنان صادق عقيدتى سخن مى‌گويد كه مقام نبوت را مثل اعلاى انسانيت مى‌دانند و به دعوت او گوش نهاده‌اند. اين گروه از مؤمنان بعضى از مردم مكه‌اند و بعضى از مردم مدينه و به دنبال اينان مردمى هستند كه قدم به جاى قدم اينان مى‌نهند و خداوند از ايشان خشنود است و از گناهان آنان عفو كرده است. دلهاى اينان طمأنينه ايمان يافته و روى به راه حق نهاده‌اند و به قضاء و قدر الهى راضى شده‌اند. خداوند براى ايشان بهشتهايى مهيا كرده كه آب از زير درختانش جارى است و اينان در آن بهشتها جاويدان مى‌زيند. آرى، اين فراترين درجتى است كه بشر را ياراى عروج به آن است. خشنودى پروردگارش و بهشت جاويدان.

در اين ميان اعرابى هستند منافق و نيز گروهى از مردم مدينه كه در ورطه نفاق افتاده‌اند كه رسول اللَّه آنان را نمى‌شناسد، و ما نيز نمى‌شناسيم ولى خداى تعالى آنان را مى‌شناسد و شناختن يا نشناختن ما تأثيرى در كيفرشان ندارد. خداى تعالى آنان را دو بار عذاب مى‌كند يك بار پيش از آن كه پرده از كارشان برافتد و يك بار پس از آن. اما بعد از مرگ عذابى عظيم براى آنها مهيّاست. در اينجا گروه سومى هم هستند كه مردمى سست ايمان‌اند اعمال نيك/ ٢٦٧ و بد را به هم مى‌آميزند