تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٩ - سوره يونس(١٠) آيات ٣٧ تا ٤٠

بيشترشان فقط تابع گمانند و گمان نمى‌تواند جاى حق را بگيرد.» سؤال اين است كه چرا اينان در عين اين كه از عقل و بصيرت بهره يافته‌اند، از پى پندار خويش مى‌روند؟

پاسخ اين است كه مشركان تابع هواهاى خود هستند و هوى و هوس و حب نفس را محور تحركات خود قرار مى‌دهند و هرگز نمى‌خواهند به حقيقت برسند تا از راههاى وصول به آن جستجو كنند يعنى هرگز در پى يافتن علم نيستند. از اين رو با اصرار تمام مرتكب جرائم مى‌شوند.

إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَفْعَلُونَ‌ هر آينه خدا به كارى كه مى‌كنند آگاه است.»/ ٣٨٢ خداى تعالى آنان را بر طبق افعالشان كيفر مى‌دهد. ولى باز هم آنان را تذكر مى‌دهد كه پيروى از پندار راهى خطاست. مؤمن بايد از پندار بر حذر باشد تا به حقيقت برسد.

[سوره يونس (١٠): آيات ٣٧ تا ٤٠]

وَ ما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى‌ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ تَفْصِيلَ الْكِتابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ (٣٧) أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ (٣٨) بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ (٣٩) وَ مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ (٤٠)

/ ٣٨٣