تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧٢ - از شك تا يقين

/ ٤٥١

توبه قوم يونس در زمان مناسب‌

رهنمودهايى از آيات

پس از بيان اديان الهى پيشين و كافر شدن مردم به آنها و پيروزى مؤمنان در اثر توكل به خدا، در اين آيات سخن در باب كسى است كه به قرآن شك مى‌كند و كسانى كه چنين مى‌كنند از تاريخ آگاهى ندارند. در حالى كه قرآن حقى است كه از سوى خدا آمده و نبايد در آن ترديد روا داشت و نبايد در زمره تكذيب كنندگان آيات خدا بود كه هر كس چنين باشد همانند اقوام سالفه كه مزه كفر خود چشيدند زيانكار خواهد بود.

آرى، كسانى كه به خود ستم روا داشتند و از راه حق منحرف شدند، خدا آنان را مهر ضلالت زده و سخن او درباره ايشان تحقق يافته كه حتى اگر آيات گوناگون بر آنان نازل شود ايمان نياورند. آرى، ايمان مى‌آورند، ولى زمانى كه عذاب را به عيان مشاهده كنند و ديگر ايمان برايشان سودى نخواهد داشت./ ٤٥٢ اما قوم يونس چنين نبودند. چون ايمان آوردند خدا عذاب را در اين دنيا از آنها برداشت و مدتى مهلتشان داد.

شرح آيات

از شك تا يقين‌

[٩٤] رسول در صحت رسالت الهى كه بر او نازل شده ترديد نداشته است، ولى نگرانى او از اين بود كه به سبب انكار كفار اجراى آن صورت نگرفته است، به سبب حكمت بالغه‌اى يارى خدا را به تعويق مى‌انداخت. همان گونه كه چون‌