تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٠ - تخلف از شركت در جهاد

آيا مى‌توان براى منافق طلب آمرزش كرد؟

[٨٠] منافقان مؤمنان را به زبان يا به اشارت به ريشخند مى‌گيرند. پس توانگرى و جاه و مقام ظاهرى آنان نبايد ما را به احترام در برابر آنان يا طلب خير براى آنان وادارد. تا زمانى كه منافقان از جهت فكرى كافر و از نظر اعمال فاسق هستند، حدود ايمان، آنان را از ما جدا مى‌سازد. آنان قومى ديگراند و مؤمنان قومى ديگر. هر چند ميانشان آميزش و خويشاوندى باشد باز هم نفاق فاصله‌اى است كه به هيچ چيز پر نمى‌شود.

مؤمن از محبت و شفقت انسانى برخوردار است و اين خصلت والا او را بر مى‌انگيزد كه منافق را راه بنمايد و به جاى دشمنى و كينه‌توزى با آنان مهربانى ورزد ولى قرآن اين عمل را نهى مى‌فرمايد و مى‌گويد فرضا هم كه شما چنين كنيد خداى تعالى در برابر ايشان موضعى سخت گرفته و به سبب كفر و فسقشان آنان را عذاب مى‌كند.

/ ٢٣٧ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ‌ مى‌خواهى بر ايشان آمرزش بخواه، مى‌خواهى آمرزش نخواه. اگر هفتاد بار هم برايشان آمرزش بخواهى خدايشان نخواهد آمرزيد. زيرا به خدا و پيامبرش ايمان ندارند و خدا مردم نافرمان را هدايت نمى‌كند.» آمرزش خواستن، اوج محبت يك مؤمن است براى شخص ديگر ولى خداى تعالى از آمرزش خواستن براى منافقان نهى فرموده، زيرا بر ماست كه ميان خود و ايشان حجابى قرار دهيم كه بيرونش نور ايمان باشد و وراى آن ظلمت و جهالت.

تخلّف از شركت در جهاد

[٨١] هنگامى كه گروهى از مردم يك جامعه از جهاد و فداكارى تن‌