تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥ - تثبيت خداوند تبارك و تعالى

تثبيت خداوند تبارك و تعالى‌

[١٢] در مواقع سختى بسا اراده مسلمانان روى به ضعف نهد و ايمانشان سستى گيرد ولى خداى تعالى به وسيله نيروى ملائكه به دلها ثبات و استقامت عطا مى‌كند.

إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ‌ آن گاه كه پروردگارت به فرشتگان وحى كرد كه من با شمايم.» و از آنجا كه خداوند با ملائكه است و ملائكه را به نيروى مقهور ناشدنى خود يارى مى‌رساند پس ملائكه از هر قوه و قدرت مادى برتر و تواناترند.

فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ‌ شما مؤمنان را به پايدارى وا داريد، من در دلهاى كافران بيم خواهم افكند.» چون ترس بر دل و جان غلبه يابد بسا اشياء در نظر بزرگتر از اندازه واقعى‌شان جلوه نمايد از اين رو كافران نيروى مؤمنان را بيش از آنچه بود مشاهده كردند/ ٢٦ و در كارشان سستى گرفتند و اين امر در اثر ثباتى بود كه خداوند به وسيله ملائكه به مؤمنان ارزانى داشته بود و اين ثبات سبب پيروزيشان در عرصه نبرد گرديد.

فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْناقِ وَ اضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنانٍ‌ و بر گردنهايشان بزنيد و انگشتانشان را قطع كنيد.» اين ضربتها در جاهاى حساس بدن فرود آمد، چون سر و دست و هيچ ضربتى به هدر نرفت و ناچيز نشد در حالى كه ضربات دشمن، به هدر مى‌رفت و ناچيز مى‌شد، زيرا دلهايشان پراكنده بود و بى‌ثبات بدين گونه چون دل و جان از ثبات برخوردار باشند پيروزى فرا چنگ آيد.

[١٣] به چه سبب خداوند دلهاى كافران را پراكنده ساخت و آنان را به هزيمت وا داشت؟ زيرا آنان از فرمان خداوندى سر بر تافته و از راه راست زندگى انحراف جسته بودند. از اين رو است كه مى‌فرمايد