تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٢١ - دروغ پنداشتن قرآن

شرح آيات

دروغ پنداشتن قرآن‌

[٣٧] هر حقى را حقيقتى است و هر صوابى را نورى است. آن كه حقايق را به چشم بصيرت و دل پاك بيند، در حالى كه عينك سياه به چشم نداشته باشد و از عقده‌هاى روحى هم خالى باشد، هرگز خطا نمى‌كند. قرآن خود دليل صحت اين امر است. قرآن از سوى خدا آمده و نتوان آن را دروغ پنداشت، زيرا قرآن بسى فراتر از آن است كه كسى را قدرت بر ساختن چيزى همانند آن باشد. قرآن صنع خداست و بشر را ياراى آن نيست كه با خدا تحدى كند. آيا بشر مى‌تواند پرنده‌اى بيافريند آن سان كه خدا آفريده است؟ هرگز! همچنين كسى هم قادر به آوردن كلامى چون قرآن نخواهد بود.

وَ ما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى‌ مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ نشايد كه اين قرآن را جز به خدا نسبت كنند.» قرآن يكى از حلقه‌هاى سلسله رسالتهاى الهى است. كه هر يك ديگرى را تصديق مى‌كند. هر گروه از افراد بشر چنگ در يكى از اين حلقه‌ها زده و به يكى از اديان الهى ايمان آورده هر چند بسبب نقصى كه در ذات آنهاست به آخرين اديان يعنى اسلام نگرويده باشند.

وَ لكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ تَفْصِيلَ الْكِتابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ‌ بلكه تصديق چيزى است كه پيش از آن آمده است و توضيح آن كتاب است. شكى نيست كه از جانب پروردگار جهانيان است.» قرآن اديان پيشين را تصديق مى‌كند، زيرا آنها حلقه‌هاى آن سلسله‌اند و هر كس به آنها ايمان نداشته باشد و آنها را تصديق نكند به اسلام هم ايمان نتواند آورد و آن را تصديق نتواند كرد.

خداوند بزرگ كه آفرينش هر چيزى را به او ارزانى داشته/ ٣٨٦ و آسمانها و زمين را در شش روز آفريده است هر روز چيز تازه‌اى مى‌آفريند و نعمت تازه‌اى بر