تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٥ - سوره التوبة(٩) آيات ١٦ تا ٢٢

وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ‌ و شما را پيروزى مى‌دهد و دلهاى مؤمنان را خنك مى‌گرداند.» [١٥] رابعا: قتال عقده‌هاى روحى را مى‌گشايد و آن اندوه و غم كه به سبب سركشى عهد شكنان بر مسلمانان چيره شده بود به شادمانى بدل مى‌شود.

وَ يُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ‌ و كينه از دلهايشان مى‌برد.» و آنها براى سازندگى و پيشرفت آماده‌تر مى‌شوند و بهتر مى‌توانند در برابر دشمنان خود پايدارى ورزند.

خامسا: بعضى از مسلمانان ممكن است تحت تأثير دعويهاى پيمان‌شكنان قرار گيرند يا در پيكار با آنان درنگ كنند، نبرد و پيروزى به آنان نيز آمادگى خواهد داد. همچنين برخى مرتكب گناهان كوچك يا بزرگ شده‌اند به سبب جهاد در راه خدا، خداوند گناهانشان را مى‌آمرزد.

وَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ‌ و خدا توبه هر كه را كه بخواهد مى‌پذيرد و خدا دانا و حكيم است.» و اين بدان معنى است كه نمى‌توان به اين امر دلخوش بود كه كسى فقط به جهاد در راه خدا متكى باشد و بگويد من گناه مى‌كنم و در راه خدا هم جهاد مى‌كنم پس خدا گناه مرا خواهد بخشيد. هرگز، خدا دانا و حكيم است و هر گناهكارى را نخواهد آمرزيد مگر كسانى را كه از روى جهالت گناهى مرتكب شوند، سپس استغفار كنند.

[سوره التوبة (٩): آيات ١٦ تا ٢٢]

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُوا وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ لَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لا رَسُولِهِ وَ لا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ (١٦) ما كانَ لِلْمُشْرِكِينَ أَنْ يَعْمُرُوا مَساجِدَ اللَّهِ شاهِدِينَ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ أُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ وَ فِي النَّارِ هُمْ خالِدُونَ (١٧) إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ لَمْ يَخْشَ إِلاَّ اللَّهَ فَعَسى‌ أُولئِكَ أَنْ يَكُونُوا مِنَ الْمُهْتَدِينَ (١٨) أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (١٩) الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ (٢٠)

يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ (٢١) خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ (٢٢)

/ ١٣٢