تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٧ - رهنمودهايى از آيات

مى‌ميراند و شما را جز خدا دوستدار و ياورى نيست.»

[سوره التوبة (٩): آيات ١١٧ تا ١١٨]

لَقَدْ تابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي ساعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ ما كادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُفٌ رَحِيمٌ (١١٧) وَ عَلَى الثَّلاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّى إِذا ضاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ وَ ضاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنْفُسُهُمْ وَ ظَنُّوا أَنْ لا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلاَّ إِلَيْهِ ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (١١٨)

/ ٢٩٢/ ٢٩٣

اطاعت به هنگام سختى‌

رهنمودهايى از آيات

خداوند تعالى گناهانى را كه افراد بشر تحت شرايط سختى مجبور به ارتكاب آنها شده‌اند خواهد بخشيد. مثل آن ساعت عسرت كه اصحاب رسول اللَّه به آن مبتلا شدند و نزديك بود كه دلهايشان از حق بركنده شود و به انحراف و گمراهى متمايل گردد. خداى تعالى آنان را بيامرزيد، زيرا خدا رئوف و مهربان است، و مى‌داند كه پايان طاقت آدمى كجاست. همچنين خداوند آن چند تن را هم كه از جنگ سرپيچى كرده بودند، چون توبه كردند و خدا دانست كه آنان را جز