تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٧ - موارد مصرف خمس
ارواحنا له الفداء است و سه قسمت ديگر به يتيمان و مساكين و ابناء سبيل كه از جانب پدر به عبد المطلب نسب برسانند داده مىشود.
در كتاب الدر المنثور از ابن المنذر از عبد الرحمن بن ابى ليلى روايت شده كه گفت از على (ع) پرسيدم يا امير المؤمنين مرا بگوى كه ابو بكر و عمر (رض) سهم شما را از خمس چگونه مىپرداختند؟ على (ع) فرمود:/ ٦٣ در زمان حكومت ابو بكر خمس نبود ولى عمر همواره سهم ما را مىپرداخت از خمس شوش و جنديشاپور. پس روزى كه من در نزد او بودم گفت اين سهم شما اهل بيت از خمس است و حال آن كه بهتر است به بعضى از مسلمانان كه سخت نيازمندند داده شود من گفتم: بلى.
عباس بن عبد المطلب برجست و گفت: متعرض سهم ما مشو. گفتم: آيا در حالى كه امير المؤمنين شفاعت مستمندان را مىكند ما از هر كس ديگر به كمك و مساعدت به آنها شايستهتر نيستيم. پس عمر خمس از ما باز گرفت. بخدا سوگند ديگر به ما خمس داده نشد در عصر حكومت عثمان هم ما نتوانستيم سهم خود بستانيم. [٤] إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز فرمان نازل كرديم.» يعنى اگر به خدا و به رسول او دينى كه بنده و پيامبر او محمد آورده ايمان آوردهايد خمس را بپردازيد. روزى كه به وسيله جنگ ناپاك از پاك جدا شده است.
يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ روزى كه دو گروه به هم رسيدند.» يعنى گروه كافران و گروه مسلمانان.
وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ و خدا بر هر چيزى تواناست.» تواناست به يارى دادن مسلمانان بر دشمنانشان. چون خداى تعالى دين محمد را يارى دهد دليل بر اين است كه محمد رسول اوست و هر چه مىگويد به
[٤] - تفسير الميزان، ج ١٠/ ١٠٣- ١٠٥.