تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٩ - سنت عذاب

مردم مى‌شوند و حرمت حرم را مى‌شكنند و مى‌خواهند كه مساجد را به صورت مراكز فساد و منكر در آورند، قدرتهايى ستمكارند و بايد در برابر آنها ايستادگى كرد تا خداوندشان به دست مؤمنان عذاب كند.

[٣٦] اين تصويرى از چهره سياسى اين دار و دسته است اما چهره اقتصادى آنها هم چهره‌اى زشت خطا كارانه است. زيرا اقتصاد وسيله‌اى است در دست اينان براى رسيدن به اهداف پليدشان، يعنى مانع تراشى است براى روندگان راه حق و اقامه عدل و اشاعه رفاه و سلامت.

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ‌ كافران اموالشان را خرج مى‌كنند تا مردم را از راه خدا بازدارند.» اموالشان را براى نشر كتابهاى گمراه كننده صرف مى‌كنند يا براى تقويت روزنامه‌ها و مجلاتى كه ثناگوى طاغوت‌اند يا براى پرداخت حق السكوت به مشتى مدعيان علم كه خادمان معبد ستم و ستيزه‌اند/ ٥٣ يا براى تهيه ساز و برگ نظامى يا جاسوسى.

مسلم است كه اين هزينه‌ها برايشان حاصلى جز حسرت به بار نخواهد آورد و سودى عايدشان نخواهد ساخت حتى بسا به حالشان زيانمند باشد و آنان را به جهنم راه بنمايد.

فَسَيُنْفِقُونَها ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى‌ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ‌ اموالشان را خرج مى‌كنند تا مردم را از راه خدا باز دارند و كافران در جهنم گرد آورده شوند.» [٣٧] اكنون ببينيم كه هزينه‌اى كه اينان براى بازداشتن مردم از راه خدا بر خود تحميل مى‌كنند چگونه موجب پيروزى مؤمنان بر آنان مى‌شود؟ قرآن خود به اين پرسش پاسخ مى‌دهد

اولا: اين مال پاك و ناپاك را در اجتماع از يكديگر متمايز مى‌سازد.

پاكان را ثروت دنيوى نمى‌فريبد بلكه به پاكى آنها مى‌افزايد. در حالى كه ناپاكى را كه به ايمان تظاهر مى‌كند رسوا مى‌كند و در جامعه پرده از كارش بر مى‌گيرد.