تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٢ - مراقبت الهى

به وحى الهى ايمان آورد و به مقتضاى آن عمل كند. حتى به قدر مويى نه از آن كم كند و نه بر آن بيفزايد.

مراقبت الهى‌

[٦١] بشر همواره تحت رعايت و حفاظت خدا است. هر كارى كه مى‌كند.

هر چه مى‌انديشد خدا ناظر و شاهد اوست. بشر در نزد خدا حاضر است نه غايب از او. بشر بايد اوضاع و افكار و اعمال خود را در چارچوب وحى قرار دهد. و بر طبق تشريعات و قرارهاى الهى عمل كند، نه بر حسب اهواء خويش.

وَ ما تَكُونُ فِي شَأْنٍ‌ در هر كارى كه باشى.» يعنى در تمام حالات تو.

وَ ما تَتْلُوا مِنْهُ مِنْ قُرْآنٍ‌ و هر چه از قرآن بخوانى.» يعنى هر چه در پيرامون اين موضوع از قرآن بخوانى.

/ ٤١١ وَ لا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ‌ و دست به هر عملى كه بزنيد.» تا كنون خطاب به مفرد بود اكنون خطاب به جمع شد. علت اين است كه هر انسانى را شأن و فكرى است خاص او و عمل معمولا يك كار دسته جمعى است. يا دست كم جماعتى از مردم را راضى مى‌سازد و همه در مسئوليت آن شريك‌اند ولى به همان اندازه كه از انجامش خشنودند و عامل آن را از آن باز نمى‌دارند.

إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوداً إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ‌ هنگامى كه بدان مى‌پردازيد ما بدان ناظر بر شما هستيم.» يعنى زمانى كه در آن كار خوض مى‌كنيد خود را در تصرف از هر قيد و بندى رها مى‌دانيد، در حالى كه واقع امر خلاف اين است شما در همان حال تحت نظر و مراقبت خدا هستيد.

وَ ما يَعْزُبُ عَنْ رَبِّكَ مِنْ مِثْقالِ ذَرَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرَ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ‌ بر پروردگار تو حتى به قدر ذره‌اى‌